Vehicle sharing- co to takiego?

Zacznijmy od tego czym jest Vehicle sharing? Jak sama nazwa wskazuje jest to współdzielenie pojazdów. Najczęściej mówi się o nim w postaci Carsharingu, czyli współdzielenia samochodów z innymi użytkownikami.   Jest to forma wypożyczenia auta na bardzo krótki czas (często na minuty/ godziny). Początków tego zjawiska trzeba szukać w Zurichu w 1948r. Nie było to co prawda zjawisko na tą skalę co obecnie jednak stanowiło zalążek dla współczesnego modelu. Rozkwit Carsharingu pojawił się wraz z rozwojem technologii i pojawieniem się Internetu, Smartphone’ów i aplikacji mobilnych.

Dziś szacuje się, że Carsharing w 2020 r w skali światowej przyniesie przychód rzędu 6,2 Miliarda US$.

Jak to działa?

Zanim przejdziemy do konkretów dotyczących tej usługi w Warszawie. Pokażemy schemat działania takiej usługi. Generalnie rzecz biorąc jeśli chcemy skorzystać z takiej usługi, potrzebujemy Smartphona z dostępem do Internetu. Pobieramy na niego aplikację interesującego nas Operatora (lub wszystkich :P).

Potem musimy założyć konto w aplikacji. Zazwyczaj wymaga się od nas wypełnienia kwestionariusza, podania podstawowych danych takich jak Imię, Nazwisko, email, czy nr. karty płatniczej. Dodatkowo musimy dostarczyć Operatorowi zdjęcie dokumentu potwierdzającego uprawnienia do prowadzenia pojazdów (Prawo jazdy lub Dowód osobisty ). Czasami w celu weryfikacji wymaga się również od nas przesłania symbolicznej kwoty, celem weryfikacji konta. Sama weryfikacja trwa klika godzin.

Teraz możemy już korzystać z aplikacji. Zazwyczaj wygląda to tak, że Mamy dostępną strefę, skąd możemy zabrać auto i gdzie możemy je zostawić. Zazwyczaj rezerwujemy auto, po czym mamy 15-20 min. na dotarcie do niego. Gdy już do niego dotrzemy możemy za pomocą aplikacji otworzyć pojazd. W momencie otwarcia pojazdu mamy dostęp do pełnej jego funkcjonalności. Czasami pierwsze 2-3 min jazdy jest darmowe, bo przed przejazdem powinniśmy wypełnić kwestionariusz i sprawdzić pojazd przed jazdą. Potem następuje przejazd. Po zakończonej jeździe odkładamy wszystko na swoje miejsce. Wychodzimy, zamykamy auto kończąc wynajem w aplikacji i tyle. Należność za „kurs ” zostaje ściągnięta z karty, którą podaliśmy przy rejestracji.

Jednocześnie przy parkowaniu pojazdu zadbajmy po pierwsze o to, żeby zostawić go w strefie (za przeparkowanie pojazdu przez pracownika firmy jest dodatkowa opłata), po drugie o tym, żeby zostawić go w miejscu zgodnym z Prawem Ruchu Drogowego i ogólnodostępnym – nie np. na strzeżonym czy „zamkniętym” parkingu.

Kogo jeśli chodzi o Vehicle sharing mamy w Warszawie?

W Warszawie mamy czterech dostawców usług współdzielenia pojazdów. Trzy z nich przeznaczone są dla posiadaczy prawa jazdy. Z ostatniej może korzystać każdy pełnoletni mieszkaniec Warszawy. Są to odpowiednio 4mobility, Traficar i Panek oferujące możliwość wynajmu samochodu oraz Blinkee czyli elektryczne skutery na minuty.

W dalszej części tekstu przedstawię pokrótce zarys konkretnych usług. Zastrzegamy natomiast, że kwestie cenowe usług są aktualne na dzień pisania tego artykułu. Jeśli czytasz go np. rok po jego publikacji. Wszystkie screeny z aplikacji możecie powiększyć klikając na nie.

4mobility

Zacznijmy od usług Carsharingowych. Pierwszą opcją jest aplikacja 4Mobility. Ta aplikacja jest ciekawa przez to, że zapewnia dwie możliwości wynajmu auta. Warto tu wspomnieć, że w momencie wejścia na rynek 4mobility była aplikacją tylko do wypożyczania aut w stacjach, co dziś jest jedną z opcji.

Pierwsza opcja to możliwość wypożyczenia auta „z ulicy”, czyli tzw. „system otwarty”. W aplikacji zaznaczono ją na pomarańczowo. Odbywa się to na zasadach opisanych przeze mnie wyżej. Przy rejestracji w 4mobility konieczna jest płatność z karty w wysokości 1 zł, celem weryfikacji konta. Jeśli zarezerwujesz auto to na dotarcie do niego masz 15 min. Potem klikasz w aplikacji na „Otwórz” wsiadamy i w schowku mamy kluczyk, dowód rejestracyjny i co ważne kartę paliwową (gdybyśmy musieli dotankować w trakcie wynajmu).

Druga opcja wynajmu to możliwość skorzystania ze stacji rozmieszczonych w Całej Warszawie (Aktualnie jest ich 11 rozsianych po całym mieście). W aplikacji oznaczono je kolorem zielonym. W takim wypadku zaznaczamy wcześniej kiedy będziemy potrzebować auta. Wybieramy konkretny dzień i przedział czasowy (15 min. interwały). Fajna opcja dla tych, którzy nie chcą szukać auta i mają stację w pobliżu domu lub miejsca pracy. Może natomiast zdarzyć się tak, że w danym czasie nie będzie wolnego auta w danej stacji. Wtedy natomiast, korzystamy z pierwszej opcji i wszystko gra :)

Kolejna fajna rzecz to różnorodność aut dostępnych zarówno w wersji wynajmu „otwartego” jak również w „stacjach”. Zależnie od auta zmieni się również cena za minutę wynajmu auta.

Źródło:http://4mobility.pl/#nasze-auta

W modelu otwartym ceny zaczynają się od 0,50 PLN za minutę, jeśli wynajmiemy Hyundaia i30, do 1,30 PLN/ min. jeśli chodzi o wynajem BMW i3 , czyli auta w pełni elektrycznego. Jednak to auto znajdziemy zgodnie z informacjami na stronie 4mobility tylko w ścisłym centrum Warszawy i tam należy go zostawiać. 4Mobility posiada też opłatę postojową (naliczaną jeśli zamkniemy auto aplikacją a nie skończymy wynajmu). Wtedy zapłacimy 0,12 PLN lub 0,16 PLN /min postoju zależnie od modelu.

W stacjach podobnie najtańszy jest Hyundai z analogiczną jak w wypadku wynajmu „otwartego” stawką 0,50 PLN/min. Najdroższe jest natomiast BMW 3, gdzie za minutę zapłacimy 0,90 PLN W wypadku wynajmu w stacji nie dolicza się opłaty postojowej – w założeniu auto wypożyczone jest w stacji i służy tylko przemieszczeniu się z pkt A do pkt B – wcześniej zaplanowanych.

Na sumę za „przejazd” składa się również opłata za kilometr, która kształtuje się na poziomie od 0,80 PLN/km do 0,90 PLN/km (BMW 3). Jeśli jesteście ciekawi jak to wygląda w przypadku konkretnych aut odwiedźcie tą stronę.

Traficar

Traficar to najmłodszy przedstawiciel warszawskich usług carsharingowych. Do Warszawy firma przyszła pod koniec 2017r, wcześniej działając w Krakowie.

W tym wypadku mamy tylko jedną opcję wynajmu, czyli „klasyczny” system. Odszukujemy samochód w aplikacji, klikamy zarezerwuj. Samochód jest dla nas dostępny przez 15 min. Gdy do niego dotrzemy skanujemy kod QR znajdujący się na szybie auta i w ten sposób otwieramy samochód. Następnie wsiadamy do środka i wypełniamy ankietę dot. stanu pojazdu z zewnątrz i w środku Ankieta to tak naprawdę 2-3 kliknięcia w Smartphone a mamy na nią 3 bezpłatne minuty wynajmu.

Jako że do dyspozycji mamy najnowsze Renault Clio nie mamy kluczyka jako takiego. W schowku znajdziemy natomiast kartę, START. Po zakończonej jeździe parkujemy na ogólnodostępnym parkingu, zostawiamy kartę w schowku, wychodzimy i zabieramy nasze rzeczy i kończymy wynajem. Wadą Traficara jako takiego jest natomiast brak karty paliwowej, co powoduje, że jeśli zabraknie nam paliwa to albo zostawiamy samochód i zmieniamy na taki z paliwem albo płacimy za nie z własnej kieszeni, za co dostaniemy też zwrot od Traficar.

Zachęcić może natomiast cena. W wypadku Traficar za każdy kilometr zapłacimy 0,80 PLN. Opłata za minutę jazdy to 0,50 PLN ,

a jeśli zostawimy naszego Traficara i pójdziemy na krótkie zakupy to za postój samochodu zapłacimy 0,10 PLN za minutę. Daje to koszty rzędu 13 zł za trasę z Pl. Hallera na Grochów, co jest przyzwoitym wynikiem.

Ostatnią rzeczą o której chciałbym wspomnieć w kontekście Traficar jest współpraca tej usługi z jednym z sieci handlowych, czyli z Factory. W Warszawie mamy dwa takie Outlety i współpraca polega na tym, że na parkingach tych sklepów są wydzielone miejsca dla Samochodów Traficar. To fajna opcja jeśli np. jeśli mieszkasz blisko Factory na Annopolu lub Ursusie J

Panek

Ostatni przedstawiciel carsharingu w naszym zestawieniu to Panek. Podobnie jak Traficar działa ona na zasadzie schematu zarezerwuj, dotrzyj w 15 min., dostań się z punktu A do Punktu B i zostaw auto. Tutaj do dyspozycji mamy Toyotę Yaris, co jest o tyle ważną informacją, że w przeciwieństwie do poprzedników jest to Hybryda, czyli jeśli komuś zależy szczególnie na ochronie środowiska to Panek zasługuję na 0,5 pkt. w tej kategorii. Warto też odnotować, że usługa przeszła znaczny lifting pod koniec zeszłego roku – podwojono flotę dostępnych aut z 300 do 600 egzemplarzy(stając się największym Warszawskim Usługodawcą Carsharingu) i poprawiono aplikację.

Model jest klasyczny Rezerwuj, dotrzyj, jedź, zostaw zapomnij. Podobnie do pozostałych wypożyczając auto najpierw je rezerwujemy, następnie mamy 15 minut na odnalezienie samochodu. W wypadku Panek Car Sharing wszystko (dosłownie) odbywa się z aplikacji.

Zatem jeśli znajdziemy nasz samochód otwieramy go aplikacją, potem wsiadamy wypełniamy ankietę (w ramach bezpłatnych 3 min. przejazdu) i jedziemy. Tak Panek nie ma nawet klasycznego kluczyka. W nowych Toyotach Yaris (Połowa floty Panka) wystarczy nacisnąć na przycisk POWER i możemy jechać. Fajna opcja szczególnie jeśli jedziesz Pankiem na zakupy. Dodatkowy plus takiego rozwiązania to fakt naliczania opłaty za postój już w momencie wyłączenia zapłonu, nie tak jak w wypadku konkurencji w momencie zamknięcia samochodu po wyjściu. W wypadku starych Yarisek „kluczyk” i instrukcja odpalenia jest w i na schowku. Panek jako jedyny ma auta z automatyczną skrzynią biegów, co jedni uznają za wadę, drudzy za zaletę.

W schowku znajduje się też karta paliwowa, a Panek zachęca nawet do oddawani zatankowanych aut. Jeśli mamy wykorzystane 25% paliwa i dotankujemy Panka do pełna to firma wpłaci na nasze konto w aplikacji 10 PLN w przeciągu 48h od momentu tankowania.

Po zakończeniu wynajmu kończymy go również w aplikacji, wcześniej oczywiście zabierając swoje rzeczy ze środka.

Jeśli chodzi o ceny to Panek jest zdecydowanie najtańszym z operatorów oferując cenę 0,50 PLN za min., 0,65 PLN za km. i 0,10 PLN za minutę postoju. Ciekawa sprawa to możliwość wynajęcia również na dłuższy okres (nawet 24h) i nie zapłacimy za niego kroci. Doba wynajmu samochodu Panek kosztuje 90 PLN + opłata za przejechane kilometry. System sam po trzeciej godz. jazdy sam przestaje mierzyć czas.

Na koniec jeszcze jeden Plus aplikacji Panek jest współpraca z portami lotniczymi w Modlinie i na Okęciu i na parkingach tych lotnisk są specjalne miejsca dla samochodów Panek.

Blinkee

Ostatnia aplikacja dotyczy wynajmu i współdzielenia skuterów na minuty. Aplikacja przeznaczona jest również dla osób które nie posiadają prawa jazdy. Jest jednak jedno obostrzenie. Mianowicie osoby te musiały ukończyć 18 rok życia i uzyskać dowód przed rokiem 2013.

Od 19 stycznia 2013 roku zmieniła się bowiem ustawa prawo o ruchu drogowym i wprowadzono prawo jazdy kategorii AM, które dotyczy maszyn dostępnych w programie Blinkee.

Sama idea aplikacji jest taka sama jak 3 przedstawionych powyżej. Jednak ta aplikacja jest warta wymieniania ze względu na fakt, że Skutery dostępne w Blinkee są w 100% elektryczne, czyli to opcja najbardziej eco-friendly. Dodatkowym plusem skuterów jest też fakt, że w wypadku korka można „śmignąć” między samochodami.

Zatem aby rozpocząć jazdę rezerwujemy skuter w aplikacji. Potem mamy 15 min. żeby do niego dotrzeć. Po dotarciu do skutera odpalamy go aplikacją, następnie klikamy zielony przycisk pod z prawej strony przy manetce gazu. W ten sposób otworzymy bagażnik, z którego możemy wyciągnąć kask i jednorazowy ochraniacz na głowę w kwestii higienicznej. Potem wsiadamy i ustawiamy lusterka. Zestawiamy skuter z nóżki i możemy jechać. Po zakończonym wynajmie stawiamy skuter na nóżkach, chowamy kask do bagażnika i zamykamy wynajem w aplikacji.

Cenowo to też najtańsza z opcji. Tutaj nalicza się tylko cenę za minutę jazdy i wynosi ona 0,59 PLN za każdą minutę. Jeśli decydujesz się na dłuższy wynajem zapłacisz max 69 PLN za dobę. Jeśli jesteś studentem zapłacisz 0,50 PLN za minutę. Ważne przy Blinkee jest zwrócenie uwagi na zasięg skutera, sami bowiem nie będziemy w stanie go „dotankować”.

Podsumowanie

Reasumując, vehicle sharing to bardzo fajna i dość tania opcja dla osób, które posiadają prawo jazdy, a nie mają swojego własnego auta w Warszawie. System zapewnia szaloną wygodę dla swoich użytkowników (niezależnie od tego, którego operatora wybierzesz). Cenowo jest to podobne a czasem nawet tańsze niż UBER czy Taxify (gdzie analogiczne przejazdy kosztują  2-3 PLN więcej), a po zaparkowaniu i zakończeniu wynajmu możemy zapomnieć o aucie. Reasumując jeśli masz prawo jazdy i chcesz wygodnie przemieszczać się po Warszawie oraz nie lubisz komunikacji miejskiej to powyższe systemy to coś godnego polecenia.

Post Vehicle sharing – alternatywa dla własnego samochodu w Warszawie. pojawił się poraz pierwszy w Coworking Warszawa Praga-Północ.

Skąd się wzięło Veturilo?

Warszawski system rowerów miejskich pojawił się w Warszawie 1 sierpnia 2012r. Miał on być odpowiedzią Stolicy na podobne systemy w innych stolicach europejskich (np. w Amsterdamie). Na początku obejmował swoim zasięgiem jedynie Śródmieście, Ursynów i Bielany (1000 rowerów, 55 stacji). Obecnie wg. oficjalnej strony usługi warszawiacy mają do dyspozycji 316 stacji i 4660 rowerów, które rozmieszczone są na terenie całego Miasta Stołecznego. Nazwa Veturilo wywodzi się z języka esperanto wymyślonego przez Ludwika Zamenhofa i oznacza po prostu środek transportu lub pojazd. Została wybrana przez mieszkańców w głosowaniu na stronach ZTM, w ramach którego system funkcjonuje.

Źródło: www.veturilo.waw.pl

Rejestracja i aktywacja konta.

Po krótkiej historii systemu przejdźmy do tego jak on działa. Aby skorzystać z systemu należy być jego zarejestrowanym użytkownikiem. Najprościej zrobić to przez stronę do której link podałem powyżej. W trakcie rejestracji należy swoje dane osobowe, czyli imię, nazwisko, adres zamieszkania, nr telefonu i od tego roku numer PESEL – firma Nextbike, która jest administratorem usługi tłumaczy to koniecznością lokalizacji osoby, która ostatnia wypożyczała rower w przypadku ew. roszczeń o odszkodowanie. Rejestracji można dokonać też przy pomocy samego terminalu w stacji.

Następnie przechodzimy do aktywacji naszego konta. Mamy tutaj zasadniczo dwie opcje. Albo podepniemy pod nie kartę płatniczą i w ten sposób dokonamy aktywacji. Jeśli nie chcemy tego robić to możemy też zasilić nasze konto kwotą min. 10 zł. Otrzymamy później SMS lub Email z naszym unikalnym kodem PIN, który również należy podać przy wypożyczaniu roweru – kiedyś można go było wybrać samemu. Spokojnie przysłany PIN można zmienić na stronie po zalogowaniu na swoje konto. W ten sposób stajemy się zarejestrowanym i aktywnym użytkownikiem systemu.

Dlaczego w tytule napisałem że za darmo?

Pojawia się pytanie dlaczego w tytule napisałem sformuowanie „za darmo”. Otóż chodziło mi już o samo korzystanie z systemu po procesie rejestracji. Jak jeździć za darmo? Korzystanie z systemu jest darmowe jeśli wypożyczamy rower na czas krótszy niż 20 min. W takim wypadku system, któryw gruncie rzeczy jest odpłatny nie naliczy nam żadnej opłaty. Biorąc pod uwagę, że stacje są w miarę blisko od siebie wyobrażam sobie darmowy przejazd z Pl. Hallera np. na Gocław, z wymianą rowerów co 20 min. Jeśli przekroczymy ten czas to za pierwszą godzinę wypożyczenia zapłacimy 1 PLN za drugą 3 PLN a za trzecią 5 PLN. Czwarta i każda następna godzina to koszt 7 PLN. Warto zatem przelać przy rejestracji kwotę nieco wyższą niż 10 zł ponieważ jeśli zejdziemy poniżej minimum konto zostanie deaktywowane. Wygodną opcją jest również podpięcie karty płatniczej.

Kolejne często zadawane pytanie to ile rowerów można wypożyczyć? Odpowiedź brzmi: Na jedno konto można wypożyczyć maks. 4 rowery.

Jak wypożyczyć rower?

I teraz kiedy mamy aktywne konto dochodzimy do clue całej sprawy, czyli wypożyczenia. Tutaj są trzy sposoby. Możemy to zrobić poprzez terminal, aplikację mobilną dostępną zarówno w Sklepie Google, sklepie Microsoft, jak i w App Store. W końcu możemy wypożyczyć go telefonicznie poprzez kontakt z numerem 19115. Osobiście korzystałem tylko z dwóch pierwszych sposobów.

Wynajem z poziomu terminalu.

Podchodząc do terminalu lub wypożyczając aplikacją musimy się najpierw zalogować. Zanim jednak to zrobimy polecam, nauczony doświadczeniem, wybrać rower, który chcemy wypożyczyć i np. ustawić wysokość siodełka – czas wypożyczenia ma tutaj jak wiemy znaczenie, więc po co marnować go później. Logowanie odbywa się to poprzez podanie naszego nr telefonu i PIN-u o którym mówiłem wcześniej. Wtedy dostajemy dostęp do wskazanej stacji. Następnie musimy podać numer wybranego roweru. Gdy to zrobimy zwolni się jego elektrozamek i będziemy mogli zabrać rower i odjechać. Mamy na to kilka sekund. W przeciwnym razie elektrozamek zamknie się i całość trzeba będzie ponowić. Czasami rowery są przypięte również obejmami na zamek z szyfrem – przy wypożyczeniu szyfr do obejmy roweru pojawi się nam na ekranie monitora radzę go zapisać, bo może się przydać przy oddawaniu roweru.

Wynajem Aplikacją Mobilną.

Tutaj sprawa jest jeszcze prostsza niż w wypadku terminalu. Jeśli zainstalujemy aplikację na swoim telefonie mamy bowiem w ręku zamiennik dla terminala. Warunek to oczywiście podłączenie naszego smartphone’ a do sieci. Biorąc jednak pod uwagę taryfy operatorów komórkowych, w większości z przyzwoitymi pakietami Internetowymi nie stanowi to już wyzwania. Jeśli pobraliśmy aplikację na nasz telefon to musimy się do niej podobnie jak do terminala zalogować. Jednak wystarczy to zrobić tylko raz. Następnie klikamy na okienko „wypożyczenie zwrot” i wpisujemy numer roweru przy którym stoimy. To powinno zwolnić zamek. Jeśli nie chce się nam spisywać numeru można też zeskanować kod QR, który znajduje się na rowerze – aplikacja ma wbudowany czytnik kodów QR. Podobnie jak w wypadku terminala na ekranie telefonu pojawi się nam też kod do odblokowania obejmy. Ważna uwaga przynajmniej w zeszłym sezonie na raz ze stacji mogła korzystać jedna osoba. Jedynym mankamentem nowej aplikacji jest fakt, że nie pokazuje ona jeszcze naszej lokalizacji przy wyszukiwaniu stacji w naszej okolicy. Jednak jak zapewniają jej twórcy pracują nad dodaniem tej funkcji.

Zwracamy rower

Po skończonej jeździe przyszedł czas na zwrócenie roweru. Aby to zrobić należy po prostu podjechać do stacji i umieścić rower w elektrozamka- o tym, że zrobiliśmy to dobrze poinformuje nas zielona dioda i charakterystyczne syk zamykanego zamka. I tyle system sam odnotuje zwrot roweru. Należy jednak to sprawdzić choćby w aplikacji. Ponadto to my odpowiadamy za rower do momentu jego oddania, więc jeśli tego nie zrobimy a rower ukradną to my zapłacimy karę. Jeśli w wybranej przez nas stacji nie ma miejsc w elektrozamkach wykorzystujemy obejmę, która jest przy każdym z rowerów i manualnie zwracamy rower w terminalu lub w aplikacji. Obejmą należy przypiąć w taki sposób aby uniemożliwić zabranie roweru.

Podsumowanie

Reasumując temat, Veturilo jest platformą, która z sezonu na sezon cieszy się coraz większą popularnością. Biorąc pod uwagę rozrastającą się sieć ścieżek rowerowych wydaje mi się, że będzie on jeszcze bardziej popularny. Samo wypożyczenie roweru jest dziecinnie proste, a jednocześnie daje nam możliwość zażycia odpowiedniej dawki ruchu na świeżym powietrzu – jest dobre dla zdrowia. Jeśli jeszcze nie używałeś Veturilo to serdecznie to polecam, szczególnie jeśli pogoda sprzyja korzystaniu z roweru.

Post Veturilo – Jak „za darmo“ jeździć rowerem po Warszawie? pojawił się poraz pierwszy w Coworking Warszawa Praga-Północ.

Pl. Hallera, trochę historii.

Historia pl. Hallera w dzisiejszym kształcie sięga lat 50 ubiegłego stulecia. O tym jednak za chwilę, gdyż chciałbym powiedzieć dwa zdania o czasach jeszcze przed wojennych. Był to bowiem już wtedy punkt strategiczny. Przed I Wojną Światową w tym miejscu znajdowały się Koszary rosyjskie. Po odzyskaniu Niepodległości w okresie II RP mieścił się tu natomiast 36 Pułk Piechoty Legii Akademickiej. W trakcie II WŚ był miejscem przetrzymywania jeńców przez hitlerowskiego okupanta. Upamiętnia to zaniedbany obelisk znajdujący się na skwerze placu od strony ulicy Groszkowskiego. Napis na obelisku brzmi:

„Miejsce uświęcone krwią żołnierzy radzieckich i polskich zamordowanych przez hitlerowców w latach 1941-43″

Po II Wojnie światowej już w latach 40 podjęto decyzję o budowie na tym terenie osiedla mieszkalnego, które określono mianem „Praga II”, mającego ok 50 ha, którego granice wyznaczały ul. Stalingradzka (dzisiejsza Jagiellońska), Darwina, Namysłowska i Ratuszowa. Budowę ukończono w roku 1956.

Centralną osią osiedla miał zostać plac, z wydzielonym 2 ha skwerem, którego patronem został Julian Leszczyński, działacz komunistyczny i publicysta. Większość kojarzy go jako Juliana Leńskiego, co wywodzi się od jednego z jego pseudonimów. Tak oto ochrzczono go pl. Leńskiego.

W latach 1956-1991 rejon pl. Hallera określany był mianem Praskiego MDM. Sam plac podobnie jak dzisiaj otaczała sześciopiętrowa zabudowa socrealistyczna. W porównaniu do zabudowy ówczesnej Pragi, o czym mówią źródła osiedle „Praga II” wyróżniało się standardem zamieszkania. Znajdowały się tu również m. in. Słynne „Delikatesy”, które słynęły ze swojego zaopatrzenia. Ponadto było to centrum społeczne – znajdowały się tu dwa kina, oraz restauracja „Pod Niedźwiedziem” do której wedle opowieści, które słyszałem, nocami ciągnęły sznury aut z różnych dzielnic Warszawy. W końcu plac stanowił również centrum komunikacyjne, którego ukoronowaniem była i jest pętla autobusowa.

Plac Hallera dziś

Po zmianie ustroju w Polsce zmianie uległ sam pl. Leńskiego. Przede wszystkim otrzymał on w 1991r. nowego patrona– Po Julianie Leszczyńskim, komuniście z krwi i kości tą schedę przejął Gen. Broni WP Józef Haller. Moim zdaniem jest to pewnym rechotem historycznym – Generał Haller bowiem zasłynął m. in. jako dowódca frontu Północnego w trakcie Bitwy Warszawskiej. Plac, któremu miał patronować jest jednym z najlepiej zachowanych wraz z osiedlem „Praga II” przykładów architektury doby socrealizmu.

Dziś pl. Hallera jest jednym z charakterystycznych punktów na mapie warszawskiej Pragi. Poza naszym Coworkingiem znajdziemy na nim siedzibę banku, studio urody, perfumerię, siedzibę operatora telewizji kablowej i internetu(którą ma zastąpić Biedronka), kwieciarnia, kantor i kilka innych biznesów. Nie ma już wspomnianych wcześniej kin, a chyba najbardziej znanym punktem tego placu stał się KluboTeatr Dzika Strona Wisły, która jest jednym z dwóch działających na placu miejsc gastronomicznych – drugie to kawiarnia w Centrum Wielokulturowym.

Razi trochę liczba aptek, które skupione są w obrębie placu do tego stopnia, że sami mieszkańcy anonimowo, w Internecie, mówią o zmianie patronatu zastępując gen. Hallera postacią aptekarza.

Pozytywny jest natomiast fakt, że sytuacja powoli zaczyna ulegać zmianie m in. na ulicy Brechta otworzono dziś restaurację i coś zaczyna się dziać na rogu z ul. Jagiellońską. Oby tak dalej.

Przyszłość pl. Hallera

Teraz trochę o przyszłości. Pl. Hallera został bowiem wybrany w programie pilotażowym tworzenia tzw. centrów lokalnych w Stolicy. Jest jednym z 10 wytypowanych miejsc. Rozpoczęły się również już konsultacje społeczne dot. tego programu, które zakończą się z końcem listopada.

Ratusz chce zatem dać ludziom powód do spotykania się na pl. Hallera w celach innych niż załatwianie sprawunków, czy zawodowych. Ma on się przynajmniej w założeniu stać miejscem, gdzie ludzie spotkają się, posiedzą, porozmawiają, być może napiją się kawy. Należy powiedzieć, że póki co są to na razie rozmowy koncepcyjne, których celem jest przedstawienie do końca roku konkretnej propozycji zmian. Jako Fantastic Studio wspieramy tą inicjatywę i będziemy, w miarę naszych możliwości, uczestniczyć w procesie kreacji.

Fakt powzięcia przez Ratusz takiej inicjatywy cieszy, zwłaszcza, że przynajmniej w moim odczuciu brakuje na Pradze miejsc gdzie można spotkać się i pogadać, a które zachowują jednocześnie specyficzny praski klimat. Takim miejscem staję się ul. Ząbkowska, ale dobrze byłoby mieć wybór.

Podsumowanie

Reasumując pl. Hallera był, jest i będzie charakterystycznym punktem na mapie warszawskiej Pragi. Wrósł on w koloryt tej części miasta i nie zniknie z niej, ponieważ jego zabudowa została uznana i wpisana do rejestru zabytków (2010r). Miejmy nadzieję, że inicjatywa ratusza znajdzie wkrótce swój szczęśliwy finał i że pl. Hallera wróci do łask i z potencjalnego centrum lokalnego stanie się centrum lokalnym w pełnym tego słowa znaczeniu.

Jeśli Wy macie jakiś pomysł na poprawę pl. Hallera, a nie macie czasu odwiedzić punktu konsultacyjnego możecie to zrobić wysyłając maila na adres konsultacje.ppn@um.warszawa.pl  Zapraszamy!!!

Post Pl. Hallera – Historia, teraźniejszość, przyszłość pojawił się poraz pierwszy w Coworking Warszawa Praga-Północ.

Czym tak właściwie jest Uber?

Tak dla porządku wypadałoby zacząć od tego czym jest to czego środowisko taksówkowe się boi. Uber to amerykańska firma świadcząca usługi transportowe w wielu miastach na świecie. W Polsce firma działa od sierpnia 2014, kiedy to Uber wystartował w Warszawie.

Kluczem zarówno dla kierowców Ubera jak również dla pasażerów jest aplikacja mobilna. Pozwala ona kierowcą Ubera na zostanie skojarzonymi z użytkownikami aplikacji, a użytkownikom na zaplanowanie kursu.

Aby zostać użytkownikiem aplikacji musimy się zarejestrować. Najlepiej zrobić to przez polecenie znajomego, który posiada już aplikację otrzymamy wtedy darmowy przejazd do kwoty 20 zł. W trakcie rejestracji podajemy Imię, nazwisko, maila i dane karty płatniczej – transakcje są bezgotówkowe. Po zarejestrowaniu na stronie możemy (jeśli jeszcze tego nie zrobiliśmy) pobrać aplikację mobilną na nasz telefon. Wtedy jesteśmy już gotowi do rozpoczęcia przejazdu. Co ważne do jej działania potrzebne jest poza połączeniem internetowym włączenie GPS w telefonie.

Jeśli to zrobimy to po jej włączeniu aplikacja sama ustala nasze bieżące położenie. Nam pozostaje wpisanie celu podróży. Aplikacja daje też możliwość wyceny konkretnego połączenia przed jego zamówieniem. Po nadaniu destynacji czekamy na przyjazd pojazdu(ja czekałem od 3 do 6 min, ale wiem, że zdarzają się też nieco dłuższe czasy oczekiwania). Dostajemy również informację o imieniu kierowcy, modelu auta, którym będziemy jechać i numerze rejestracyjnym. Potem następuje przejazd na miejsce i tyle. Wysiadamy a z naszej karty pobierana jest konkretna suma. Dostajemy powiadomienie Email z trasą kursu i tym ile za niego zapłaciliśmy. Przy następnym włączeniu aplikacji mamy również możliwość oceny przejazdu. Istnieje możliwość zakupu tej usługi również dla Twojej Firmy. Na tym właśnie polega Uber.

Dobrze ale o co tyle szumu?

Pojawienie się takiej usługi w Polsce wywołało niemały sprzeciw w środowisku taksówkarskim. Zaczęli oni wyliczać w czym są lepsi od kierowców korzystających z aplikacji, a nawet ich atakować. Oto kilka argumentów taksówkarzy.

Po pierwsze kierowcy Uber nie mają licencji, którą muszą mieć taksówkarze- ergo nie znają miasta. Jest to prawda, odnośnie do licencji, nie mniej jednak mnie jako pasażerowi to nie przeszkadza. W czasach powszechnego dostępu do GPS z możliwością sprawdzenia natężenia ruchu wydaję mi się to zbędną formalnościom. Wystarczy mi to, że mój kierowca ma ważne prawo jazdy(minimum rok stażu za kółkiem i ukończony 21 rok życia) i przegląd techniczny samochodu i ubezpieczenie OC. Dodatkowo przedstawiają informację o niekaralności i o wykroczeniach drogowych. Posiadają też kodeks społeczności– dot. zarówno kierowcy jak i pasażera. Bezpieczeństwo przejazdu gwarantowane jest przez dostawcę usługi.

Po drugie kierowcy Ubera nie płacą podatków dlatego są tacy tani. Argument nie tyle śmieszny co wynikający z nieznajomości wymagań Ubera. Jeśli bowiem chcesz zostać partnerem/kierowcą w tej aplikacji musisz mieć działalność gospodarczą- umowa Uber- kierowca to umowa o współpracę. Posiadając działalność musisz odprowadzać podatek inaczej „dorwie Cię fiskus”.

W końcu samochody jeżdżące w Uber to wraki na kółkach. Nic bardziej mylnego. Kierowcy Uber muszą dbać o swoje auta. Każdy przejazd jest oceniany a jeżeli kierowca nie spełni wymagań- oceny będą za niskie może on po prostu wypaść z programu. Ponadto auta, którymi świadczona jest usługa muszą mieć ważne badania techniczne i nie powinny być starsze niż 10 lat – górna granica to 15 lat ale auta w przedziale 10 – 15 lat są dodatkowo weryfikowane przez firmę.

Z opowiadań znajomych słyszałem jeszcze o przypadkach tzw. „negocjacji ceny”, czyli, że ktoś negocjował cenę z kierowcą. Błąd po zakończonym przejeździe dostajesz powiadomienie o tym ile kosztował Cię przejazd. Nie ma zatem nawet możliwości rozmowy nt. ceny z osobą prowadzącą pojazd. O ew. wyższej cenie – zależnej od ilości samochodów Uber w regionie, dostajesz informację przed rozpoczęciem kursu. Wracając np. z centrum o godz. 3 rano w niedzielę byłem przygotowany na zapłacenie więcej.

Czyli jeśli nie wiadomo o co chodzi to chodzi o…

Tak wszyscy znamy to powiedzenie. Nie mogąc znaleźć innego logicznego argumentu przeciw omawianej usłudzę doszedłem do wniosku, że korporację taksówkowe po prostu przestraszyły się konkurencji, zwłaszcza że różnicę w cenie są dość drastyczne. W taksówce bowiem płacimy 8 zł za samo zamknięcie drzwi.

Uber natomiast działa na zasadzie wolnego rynku. Fakt płacimy 4 zł za trzaśnięcie drzwiami ale w tym momencie jesteśmy 50% do przodu a to dopiero początek. Cena za kilometr to 1,30 a za minutę jazdy 0,25zł. Daje to cenę na poziomie ok. 30 zł za kurs z Bielan na Pragę Południe realizowany w piątek między 1 a 2 w nocy – kto znajdzie tańszą ofertę warszawskich taksówkarzy niech napisze mi w komentarzu.

Jeśli nie mamy argumentów załatwimy to inaczej.

To pewnie pomyśleli taksówkarze. W związku z powyższym ukonstytuowała się grupa robocza (w której skład o dziwo wchodzili sami taksówkarze) przy Ministerstwie Infrastruktury, która przygotowała nowelizację przepisów ustawy o transporcie drogowym. Zakłada ona konieczność posiadania przez kierowców firm takich jak Uber licencji taksówkarskiej. Za jej brak możliwe będzie otrzymanie mandatu nawet do 10 tys. zł. Dodatkowo ta nowela uderzy w kurierów. Więcej informacji na stronie Rzeczpospolitej.

Zapewne jeśli rząd nie zajmie się projektem dostatecznie szybko potrafię sobie wyobrazić protest taksówkarzy z całej Polski na ulicach Warszawy. Wprowadzenie tych przepisów natomiast doprowadzi pewnie do powtórki z rozrywki. Podobna sytuacja miała miejsce w Budapeszcie i tam Uber zawiesił swoje usługi. Takiego scenariusza za pewne domagają się taksówkarze, bo odzyskaliby swój monopol na świadczenie przewozu osób w Warszawie. Jednak jak zgadzają się autorzy tekstu do tego jeszcze trochę czasu w Wiśle upłynie.

Podsumowanie

Przyznam szczerze, że na początku byłem sceptyczny do usług firm takich jak Uber. Wydawało mi się, że skorzystanie z taksówki jest prostsze i bezpieczniejsze. Jednak jak zdążyłem się przekonać jest to usługa praktyczna i ustawiona frontem do klienta. Prostota obsługi aplikacji i niskie ceny również świadczą na jej korzyść. Innymi słowy serdecznie polecam ją wszystkim dopóki jest to jeszcze możliwe w Polsce. Wkurzyła mnie również postawa polskich korporacji taksówkowych, które nie są, nie były i nie będą przygotowane na konkurencję jaką jest dla nich np. firma Uber.

A czy wy korzystacie z Ubera? Jakie jest Wasze zdanie na temat takiej usługi? Polecacie? A może macie inne zdanie niż ja? Serdecznie zapraszam do dyskusji w komentarzach.

Post Po Warszawie szybko i tanio, czyli UBER vs.Taxi pojawił się poraz pierwszy w Coworking Warszawa Praga-Północ.

Dlaczego nie International Lager?

Szczerze powiedziawszy sam zadałem sobie to pytanie, gdy pierwszy raz (ze 3 lata temu) zostałem zaprowadzony do jednego w Warszawskich multitapów- Pubów z piwem rzemieślniczym lub jak kto woli kraftowym. Po wejściu do środka i spojrzeniu na ogrom wyboru, jakim mógł się poszczycić ten lokal zbaraniałem. Na pierwszy rzut oka nie przekonała mnie też cena- kto normalny, będąc studentem i mając zniżki w niektórych pubach w centrum, płaciłby 11,00- 20,00 czasami 25,00 zł za piwo? Jednak sytuacja zmieniła się diametralnie gdy wypiłem pierwszy łyk, a w moje zmysły uderzyło coś czego się nie spodziewałem- Cytrusowa goryczka czy aromat białych owoców. Od tego momentu zacząłem interesować się Polską sceną piwowarską. Żeby być w 100% szczerym muszę powiedzieć, że nie odłożyłem piw koncernowych do lamusa, jednak mając wybór sięgam po mniejsze i czasami mniej znane browary.

Piwo jako biznes.

Piwowarstwo jest, moim zdaniem jednym z najprężniej rozwijających się biznesów. Wynika to przede wszystkim z faktu, że pomimo swoistego monopolu wielkich- Calsberg, Kompania Piwowarska i Grupa Żywiec to 90% polskiego rynku, jeśli chodzi o udział w produkcji, co i rusz powstają nowe browary, w sensie marek piwa. Tworzą je pasjonaci, dla których piwo to temat rzeka- mogą opowiadać o nim godzinami. Są oni niemal zawsze piwowarami domowymi- czyli zaczynają od uwarzenia pierwszej warki w zaciszu domowym. Dopiero później w miarę doświadczenia i powstania kolejnych warek przychodzi czas na warzenie w większym miejscu.

W taki właśnie sposób- z pasji powstały browary takie jak Pinta(prekursor piwnej rewolucji w Polsce), Artezan, Pracownia Piwa czy Ursa Maior. Ważne jest również to, że dzięki temu co robią browary rzemieślnicze stają się popularne wśród nas klientów. Faktem jest też coraz lepsza dostępność ich piw w całym kraju. Kiedyś na przykład piw Pracowni Piwa można było ze świecą szukać w Warszawie. Dziś są one dostępne w większości sklepów specjalistycznych. Powiem więcej piwa takich browarów jak Pinta czy Perun zaczynają nawet trafiać na półki supermarketów. Browary Kraftowe „odkopują” stare receptury doskonalą je i przypominają szerokiej publice- zanim zacząłem interesować się tym tematem w życiu nie słyszałem o najbardziej polskim ze stylów piwa czyli o Grodziskim. W końcu poprzez rozwój swoich receptur, i dodawanie nowych nadają one dynamiki temu co dzieje się w świecie piwa, również wśród koncernów – patrz Żywiec APA. Dochodzę zatem do konkluzji, że w tym wypadku 10% znaczy więcej niż 90 :)

Gdzie po pracy na Piwo?

Po pierwsze Centrum!

Niestety taka jest prawda, gdy spojrzymy na piwną mapę Warszawy – którą zamieszczam na dole tego artykułu zobaczymy, iż lwia część lokali i sklepów specjalistycznych znajduje się po lewej stronie Wisły. Wynika to oczywiście z Faktu, że to właśnie tam znajduje się intelektualne i ekonomiczne centrum Stolicy. Zatem gdzie w centrum napić się piwa?

Należy powiedzieć, że wskazane przeze mnie miejsca to te w których byłem, i które przypadły mi do gustu- jest to lista czysto subiektywna. Wszystkie miejsca mają miłą i kompetentną obsługę i poza świetnym piwem dysponują dobrą kuchnią. No i oczywiście są to tylko wybrane miejsca. Dla początkujących Beer-geeków,  dobrym punktem wyjścia jest Jabeerwocky na Nowogrodzkiej Kolejne miejsce znajduje się na ul. Chmielnej. Jest to Patronacki lokal jednego z czołowych polskich browarów kraftowych- Pracowni Piwa. Mowa tu oczywiście o Hoppiness Beer and Food. Następnie kroki można skierować np. do Samych Kraftów lub Samych Kraftów Vis-a-Vis na Starym Mieście.

Wartym odnotowania miejscem, jest kolejny lokal patronacki BrewDog Warszawa. Po pierwsze dlatego, że znajdziemy tu dużo piw importowanych (co niestety wpływa na cenę). Po drugie dlatego, że chyba jako jedyni w Warszawie stosują Pintę jako miarę pojemności.

Ok a Prawa Strona Wisły?

Jako że znajdujemy się na Pradze warto zapytać jak wygląda sytuacja na naszej stronie Wisły? Multitapów nie jest tak dużo jak w Centrum ale i u nas zdarzają się miejsca z piwami innymi niż koncernowe.  Warte polecenia jest miejsce w okolicach Ronda Wiatraczna- Stacja Grochów. Na Pradze Północ zgodnie z mapą napijemy się choćby w knajpie W Oparach Absurdu i w Zakładzie Mięsnym.

Warszawski Festiwal Piwa!!!

To z kolei miejsce, które polecam osobom dla których piwa prezentowane w ofercie powyższych miejsc jeszcze wydają się nudne.  Impreza odbywa się dwa razy do roku, od kilku edycji, na stadionie warszawskiej Legii. Jest to warszawskie święto kraftu. Przyjeżdżają na nie wszystkie browary z czołówki Polskiej Sceny Kraftu a ostatnio również wystawcy z Włoch, czy nawet ze Stanów Zjednoczonych, czyli mekki dla Beer-geeków. To tutaj można spróbować najlepszych piw ze wszystkich browarów i niekiedy uwarzonych tylko z tej okazji. Browary przygotowują też premiery specjalnie na ten festiwal. Ze swoich przygód festiwalowych powiem chociażby o piwie, które będąc piwem smakowało jak lody śmietankowe – było przepyszne :) Wejście na festiwal jest płatne podobnie jak piwo na stoiskach, ale warto się tam przejść choćby na jeden dzień.

Najbliższa V edycja Warszawskiego Festiwalu Piwa odbędzie się w dniach 13-15 października 2016r i ja na pewno wybiorę się choć na jeden dzień tego piwnego szaleństwa. (Update: VIII Edycja WFP odbędzie się 24 – 26. 05. 2018 r.)

Od czego zacząć?

Tu trzeba powiedzieć, że liczba stylów piwnych cały czas rośnie. Piwowarzy cały czas dodają do piwa nowe składniki, tworzą nowe style piwne. Przy pierwszym kontakcie z piwem kraftowym zalecałbym spróbowanie piw w stylach American Pale Ale lub American India Pale Ale. Jeśli lubisz goryczkę w piwie to spodoba Ci się India Pale Ale. Dalej zalecam próbowanie różnych innych odmian takich jak Imperial IPA czy Stout(to dla fanów piw ciemnych). Dla każdego znajdzie się coś co polubi. Poprę to stwierdzenie tym, że piłem już piwa goryczkowe, słodkie, kwaśne, wędzone a nawet słone. Zatem do odważnych świat należy i nie bójcie się eksperymentować!!!

Podsumowanie

Zdaję sobie oczywiście doskonale sprawę z tego, że nie wszyscy muszą lubić piwo, ba znam nawet osoby, które go po prostu nie lubią. Nie mniej jednak tym, którzy je lubią polecam spróbowania piw w lokalach które wymieniam powyżej.  Dla spragnionych piwnych wrażeń zapraszam na WFP.  Zapraszam do piwnej rewolucji :-) (Lokale są zaznaczone na Pomarańczowo)

PS.  Dla legalistów: Ten tekst jest tylko propozycją skierowaną przez autora do osób pełnoletnich. Nie ma na celu reklamy żadnego z wymienionych miejsc a autor nie otrzymuje z jego tytułu żadnych korzyści. Drugie i trzecie zdjęcie pochodzą z prywatnej kolekcji autora tekstu.

Post A po pracy….. chodźmy na piwo! pojawił się poraz pierwszy w Coworking Warszawa Praga-Północ.