My jako mieszkańcy tej planety czekamy na szczepionkę i musimy nauczyć się żyć z wirusem w naszym otoczeniu. Nie inaczej sprawa wygląda w wypadku pracy w Coworkingu. W tym tekście krótko o tym jak pracować w Coworkingu w trakcie pandemii.

Zanim wejdziesz do Coworkingu.

Ten punkt dotyczy w szczególności drogi do Coworking Space. W szczególności, jeśli po Warszawie lub innym mieście poruszasz się komunikacją miejską. Zakrywaj usta i nos (w końcu Polska stała się ostatnio „Żółtą Strefą”). Staraj się zachować bezpieczną odległość od innych i nie bagatelizuj zagrożenia. W końcu jak mówi przysłowie „Przezorny zawsze ubezpieczony”.  Jako że ten wirus jest często chorobą bezobjawową to nikt z nas nie ma pewności, że nie zaraża. Co za tym idzie nawet jeśli czujesz się dobrze, zakrywając maseczkę dbasz o zdrowie innych. To nasza wspólna odpowiedzialność.

Ochrona przed COVID-19: Higiena przede wszystkim.

Pierwsza i najważniejsza zasada to zachowanie higieny. Po wejściu do Coworking Space umyj lub zdezynfekuj ręce, jeśli masz swoje stanowisko nie zaszkodzi też od czasu do czasu zdezynfekować tego stanowiska. To pozwoli na zapobieganie twojej własnej infekcji. Warto to robić możliwie często, gdyż czystymi zdezynfekowanymi rękoma nie przeniesiemy wirusa. Jeśli chcesz możesz też stosować jednorazowe rękawiczki chirurgiczne.

W trakcie COVID 19 „zblokuj” sobie swoją pracę.

To też jedna z efektywnych technik pracy. Jeśli możesz to zrobić to stwórz sobie plan pracy na dany dzień. Zgromadź wszystkie zadania, przyjedź do biura, zrób je maksymalnie szybko (3, 4, 5h zamiast pełnych 8 czy 10h) a następnie wróć do domu z poczuciem dobrze i efektywnie spędzonego dnia. Ważne jest tutaj szczególnie dobre rozplanowanie dnia i dyscyplina w tym co robisz. Polecamy zaplanowanie zadań od najtrudniejszego zgodnie z zasadą „Zjedzmy tę żabę”, o której pisaliśmy tutaj.  Pamiętaj też o zaplanowaniu przerw – nikt z nas nie jest robotem i czasami potrzebujemy chwilkę odsapnąć. Słuchaj swojego organizmu i dostosowuj się do niego.

Dystans społeczny lub maseczka.

Jeśli to możliwe zachowuj dystans społeczny – 1,5 m. Wybieraj takie miejsca na Open-Space, aby ten dystans zachować. Gdy nie możesz go zachować, lub wchodzisz do zatłoczonej przestrzeni wspólnej (np. kuchni) to pamiętaj o maseczce – tutaj uzasadnienie jest podobne jak w punkcie pierwszym. Szczególnie dotyczy to sytuacji, gdy w przestrzeni pojawia się ktoś nowy. Jeśli potrzebujesz z kimś porozmawiać to wydaje mi się, że szczególnie teraz maseczka w trakcie rozmowy nie będzie stanowiła żadnego problemu.

Jeśli źle się czujesz…. Nie przychodź!!!

Tutaj uwaga głównie dla tych z nas, którzy są kochają to co robią i to tak bardzo, że nie mają czasu na urlop ;-) Jeśli zaczniesz u siebie dostrzegać pogorszenie samopoczucia to wartą do rozważenia opcją jest zostanie w domu na kilka najbliższych dni. Jeśli masz objawy COVID-19 skontaktuj się z twoim lekarzem POZ (tzw. lekarzem pierwszego kontaktu) i powiedz co Ci dolega. Prawdopodobnie w takim wypadku zostaniesz skierowany/ skierowana na test, który potwierdzi lub nie twoje przypuszczenia.

Analogiczna sytuacja powinna mieć miejsce, jeśli ktoś z naszych znajomych/rodziny będzie miał stwierdzone COVID-19. Tutaj też powinniśmy postępować zdroworozsądkowo, szczególnie widzieliśmy się z daną osobą w przeciągu ostatnich 4-5 dni. Wtedy też warto skontaktować się z naszym lekarzem i poprosić o skierowanie na badania w kierunku COVID-19.

Podobnie, jeśli masz objawy innych chorób – wkraczamy w końcu w okres grypowo-przeziębieniowy, więc warto zadbać o zdrowie swoje i innych.

Reasumując ten punkt, jeśli źle się czujemy to nie forsujemy pracy, za wszelką cenę (firma w jeden/dwa dni bez nas się nie zawali), tylko zostańmy w domu. W skrajnych wypadkach lepiej nawet wydać te kilkaset zł, zrobić test i mieć pewność, niż żyć w nieświadomości i zarażać innych.

Dbaj o swoje zdrowie psychiczne.

Pomimo pandemii wszyscy zmagamy się z jakimiś dodatkowymi przeciwnościami. A to coś się dzieje w firmie, a to dziecko narozrabiało w szkole, a to w otoczeniu naszych bliskich pojawił się Koronawirus. Dodatkowo wszędzie obostrzenia, zakazy, nakazy etc. Taka napięta sytuacja, szczególnie długotrwała może źle wpływać na naszą psychikę. Zatem trzeba sobie z tym jakoś poradzić. Dbanie o siebie w aspekcie psychicznym ma kilka aspektów.

Po pierwsze człowiek jest, jak twierdził w swojej książce Elliot Aronson istotą społeczną. Zatem potrzebujemy innych ludzi. Potrzebujemy nawiązywać kontakt, tworzyć interakcje. W dobie bardzo ograniczonych spotkań face-to-face z pomocą w tym względzie przychodzi nam technologia. Wymyśliliśmy masę komunikatorów i aplikacji do kontaktu ze sobą. Zatem spotykajmy się w bezpieczny sposób, przez ekran komputera. Mamy tyle możliwości – WhatsApp, Facebook Messenger, Skype, czy Zoom. Dla tych, którzy nie lubią spotkań wideo są też komunikatory Audio takie jak TeamSpeak czy Discord, dzięki którym możemy po prostu pogadać ze swoimi znajomymi. Korzystajmy zatem z tych dobrodziejstw technologii.

Po drugie wysypiajmy się. Sen pozytywnie wpływa na naszą odporność, więc warto zażywać go jak najwięcej. Natomiast słuchajmy w tym zakresie swojego organizmu. Każdy z nas jest inny i potrzebuje innej ilości godzin snu do pełnej regeneracji. Zbyt długi i wymuszony sen może paradoksalnie zmęczyć nas bardziej niż niektóre aktywności fizyczne.

Znajdźmy też ujście dla naszego stresu. Obojętnie czy będzie to rzeczywisty wysiłek fizyczny, czy pokonanie kilku przeciwników w grze online. Dajmy ujście naszemu stresowi i zdenerwowaniu. Zbyt dużo tych emocji pogorszy też bowiem naszą odporność. Warto w tym miejscu wspomnieć też, że używki nie są tutaj najlepszym wyjściem z sytuacji, gdyż wszystkie źle wpływają na nasz system odpornościowy.

Nie daj się zalać informacjami.

W końcu i to chyba najważniejsze nie daj się zwariować i zalać złymi informacjami. Fakt sytuacja jest trudna, liczba chorych rośnie. Ale to, że sprawdzasz i szukasz tych informacji, bo jesteś ciekawy/ciekawa niczego tutaj nie zmieni, a doda Ci jeszcze więcej stresu. Zatem ogranicz strumień informacji, który do Ciebie dociera i nie szukaj informacji o pandemii. I to rada z własnego doświadczenia, Gdy pandemia w Polsce się zaczynała chciałem wiedzieć wszystko, szukałem więc informacji we wszystkich możliwych źródłach, co powodowało u mnie strach i stres. Natomiast teraz ograniczam informację, które do mnie spływają, nie szukam ich na siłę.

Zmieniłem też swoje nastawienie do informacji, które znajduje. Obecnie bardziej przyjmuję je po prostu do wiadomości niż martwię się, gdyż nie ma to żadnego sensu. Wyznaję zasadę, że od martwienia się tymi danymi są inni, dla których jest to ich praca. Moim zadaniem jest natomiast dbać o siebie i o to, żeby nie zarazić siebie i innych. I to podejście do kwestii informacji polecam również Tobie.

A jak wygląda to w Fantastic Studio?

Pierwsza i najważniejsza informacja jest taka, że jako Coworking Space jesteśmy otwarci. Jesteśmy do Waszej dyspozycji w standardowych godzinach (tj. Pon.-Pt. od 9:00 do 17:00). Jeśli macie u nas miejsce na wyłączność to możecie korzystać z biura 24/7.

Po drugie warto wspomnieć, że mamy jeszcze wolne miejsca w naszym Open Space. Ostatnio zwolniło się też jedno z naszych Mikro-biur, które jest idealne dla 4-5 os.

Jeśli chodzi o kwestie związane z pandemią COVID-19 to dochowujemy wszelkich standardów z nią związanych. Miejsca, które były używane dzień wcześniej są następnego dnia rano dezynfekowane. Podobnie rzecz się ma, jeśli chodzi o klamki, drukarkę czy ekspres do kawy oraz włączniki światła w części wspólnej naszego Coworkingu.

Każdy Coworker ma też swobodną możliwość dezynfekcji lub umycia rąk. Nasza przestrzeń jest na tyle duża, że w trakcie obecnej pandemii nie było, póki co problemów z zachowaniem dystansu przez coworkerów w trakcie pracy.

Jeśli chodzi o obsługę to wszyscy klienci obsługiwani są w maseczkach (szczególnie Ci nowoprzybyli :)). Gdy z kimś rozmawiam to staram się również albo zachować odpowiedni dystans, albo gdy to niemożliwe zakładam maseczkę na twarz.

Jeśli chcielibyście się przekonać o tym jak fajnie pracuje się w naszym Coworkingu to oczywiście serdecznie zapraszamy. W naszym Open-Space obowiązuje bezpłatny tydzień próbny.

Podsumowanie

 Reasumując temat, należy jasno powiedzieć, że COVID-19, póki co jest i zostanie z nami na jakiś czas. Musimy jednak przezwyciężyć strach przed pandemią, zachować zdrowy rozsądek, funkcjonować i nauczyć się żyć z wirusem. Dotyczy to wszystkich sfer naszego życia w tym również pracy w Coworkingu.

Jak pokazaliśmy taka praca jest jak najbardziej możliwa, z zastrzeżeniem kilku podstawowych zasad. Zapraszamy zatem serdecznie, jeśli macie już dość siedzenia i pracy z domu. Coworking zapewnia właśnie to, czego Wam potrzeba – możliwość zmiany otoczenia i spokojnej pracy.

Post COWORKING 2020/2021 vs. COVID-19 – Jesteśmy otwarci! pojawił się poraz pierwszy w Coworking Warszawa Praga-Północ.

Rośliny w biurze – Korzyści

Zacznijmy od omówienia kilku korzyści , które idą w parze z roślinami w biurze. Poniżej znajdziecie cztery takie korzyści.

1. Poprawa koncentracji i samopoczucia.

Zwiększają poczucie bezpieczeństwa. Działają uspokajająco, koją nerwy ale również motywują do działania. Badania pokazują ponadto, że w zielonych przestrzeniach spada odsetek błędów popełnianych przez pracowników. Statystycznie o 12%.

2. Zwiększenie estetyki i komfortu miejsca pracy.

Po drugie dobrze zadbane rośliny są po prostu ładne.  Rośliny w biurze zwiększa wilgotność powietrza, pochłaniają promieniowanie z monitorów. Ponadto zielony działa uspokajająco, a ponadto dowiedziono też, że kolor zielony dobrze wpływa na zmęczone od komputera oczy.

3. Poprawa jakości powietrza.

Po trzecie rośliny w biurze poprawiają jakość powierza. Proces fotosyntezy zachodzi bowiem zarówno wewnątrz jak i na zewnątrz. Zatem zmieniamy dwutlenek węgla na tlen. Ponadto rośliny filtrują powietrze  z „szkodliwych substancji”, jonizują je i nawilżają. Jakby tego było mało to poprzez obserwację roślin możemy zaobserwować, że powietrze w biurze jest np. za suche. 

4. Poprawa wizerunku Firmy/Przestrzeni – Wizerunek ProEko.

Ostatnia korzyść to korzyść wizerunkowa dla przestrzeni/ firmy. Zielone biura są utożsamiane z postawą Pro- Ekologiczną. Badania przytoczone powyżej również mówią o tym, że pracownicy pracujący w „zielonych przestrzeniach” również, statystycznie czują się zaopiekowni/ zadbani przez właścicieli takich przestrzeni/ pracodawców. 

Dbanie o rośliny w biurze – Przykłady

Teraz przejdźmy do omówienia kilku przykładów roślin, które możemy pielęgnować w naszej przestrzeni biurowej. To tylko przykłady, oraz porady dot. tego jak dbać o wskazane poniżej rośliny.

Ficus Elastica

   

Instrukcja

• Światło: Duża ilość Słońca, nie przestawiać.
• Temperatura :
  • Lato: 18-22 st.C,
  • Zima minimum 15 st. C
• Podlewanie: Lubi Wodę,
  • Latem do 2 razy w tygodniu,
  • Zimą Rzadziej. Warto zraszać liście wodą
• Nie lubi kurzu na liściach- przecierać mokrą ściereczką. Nie przycinamy, Usuwamy zwiędłe liście.
• Młode fikusy przesadzać co rok do doniczki rozmiar większej, stare rośliny rzadziej.

Tzw. Fikus Sprężysty to pochodząca z Indii roślina, która ma piękne ozdobne liście. W naturze występuje jako drzewo, natomiast w Polsce traktowany jest jako roślina doniczkowa. Jeśli ich pielęgnacja będzie właściwa to może osiągnąć do 2 m. wysokości.

Ficus Benjamina

   

Instrukcja

• Światło: Częściowo zacienione, nie bezpośrednio na słońcu, unikamy przeciągów. nie przestawiamy.
• Temperatura:
  • Lato: Optymalnie 18- 22 st. C, Nie więcej niż 28 st. C.
  • Zima: minimum 15 st. C
• Podlewanie: Nie Lubi dużo wody, Podlewamy gdy ziemia jest lekko przesuszona min. 1 raz w tygodniu.
• Przesadzamy 1 na 2 lata do większej doniczki. Nawozimy nawozem uniwersalnym 1 raz na 3 tygodnie.
• Można przycinać podobnie do Bonsai.

Nieco bardziej „grymaśną” rośliną z rodziny fikusów jest Figowiec Benjamina. Ważna jest tutaj kwestia gleby. Warto aby miała dużo próchnicy, była przepuszczalna i żyzna. Doniczka powinna być nieco „przyciasna”. W za dużej doniczce Benjamin nie będzie rósł.

Nolina (Beukarnea Wygienta)

   

Instrukcja

• Światło: Duża ilością światła, bez przeciągów.
• Temperatura:
  • Lato: 18- 22 st. C.
  • Zima: 9 -13 st. C.
• Podlewanie: 1 raz na 2-3 tygodnie, obficie. zimą rzadziej.
• Przesadzamy 1 na 2 – 3 lat
• Nawozimy nawozem wieloskładnikowym o małej ilości azotu.

Potocznie zwana „nogą słonia”, w naturze rośnie w Meksyku na płaskowyżach. W Polsce jest traktowana jako kwiat doniczkowy. To długowieczna łatwa do uprawy roślina. Roślina nie toleruje przeciągów. Powinna być w żyznej, przepustowej glebie najlepsze jest połączenie ziemi ogrodowej z np. gruboziarnistym piaskiem w stosunku 2:1.

Dracena

   

Instrukcja

• Światło: Z dużą ilością światła, nie bezpośrednio wystawiona na słońce.
• Temperatura:
  • Lato: ok. 21 st. C.
  • Zima: minimum 13 st. C.
• Podlewanie: latem 1-2 razy w tygodniu, zimą rzadziej. Nie zostawiamy wody w podstawce
• Nawozimy nawozem płynnym rozcieńczonym w wodzie raz na 2 tygodnie.
• Statystycznie należy przesadzić do większej doniczki co 2-3 lata, gdy doniczka jest za mała. Starych Roślin nie przesadza się.

Kolejnym rodzajem roślin dobrze sprawdzającym się w biurach są draceny. Do tego rodzaju należy ok 40 gatunków roślin. Jeśli roślina ma zbyt ciepłe lub suche warunki jej liście mogą żółknąć i opadać. Zdobycie właściwego podłoża umożliwiają gotowe mieszanki sprzedawane dla tych kwiatów doniczkowych. Starszych roślin nie trzeba przesadzać. Wystarczy tylko zmienić wierzchnią warstwę ziemi na świeżą.

Kaktus Wielkanocny

   

Instrukcja

• Światło: Duża ilość światła, nie bezpośrednio wystawiony na słońce. Warto zacienić lekko stanowisko firanką lub żaluzją. Przestawiamy dwa razy do roku.
• Temperatura:
  • Lato: 18-20 st. C.
  • Zima: ok 10 st. C. Gdy pojawią się pąki 16 -18 st. C.
• Podlewanie: latem wtedy gdy ziemia dokładnie przeschnie, zimą ograniczamy podlewanie do minimum.
• Kaktus lubi wilgotne otoczenie – zraszajmy go wodą pomijając pąki.
• Nawozimy nawozem do kaktusów z niską zawartością azotu co 2 tygodnie w okresie wzrostu

Jeśli naprawdę nie masz ręki do kwiatów w twoim biurze mogą zagościć również kwitnące kaktusy. Jako przykład podajemy tutaj Kaktusa Wielkanocnego. Roślina ta rośnie w naturze w koronach drzew lasów deszczowych w Brazylii, jednak zaskakująco dobrze radzi sobie również z klimatem umiarkowanym. Nazwa wywodzi się stąd, że kwitnie on w okolicach Świąt Wielkanocy. Jednak jego kwiaty żyją bardzo krótko – ok. 3 dni.

Sensewieria gwinejska

   

Instrukcja

• Światło: Stanowisko Słoneczne lub częściowo zacienione.
• Temperatura:
  • Lato: 21 – 24 st. C.
  • Zima: 18 st. C.
• Podlewanie: latem 1 raz na 1-2 tygodni, zimą nawet co 3 tygodnie. Nie zostawiamy wody w podstawce.
• Nawozimy nawozem płynnym wieloskładnikowym rozcieńczonym w wodzie raz na 3 tygodnie.
• Młode rośliny przesadzamy co 2 lata. Starsze co 3 lata.

Roślina pochodzi z Gwinei. Dzięki temu dobrze znosi ciężkie warunki takie jak susze, duże różnice temperatur czy nasłonecznienie. Dlatego jest też rośliną łatwą do hodowli doniczkowej w mieszkaniu/ biurze. Rośnie do 100-120 cm wysokości, choć są też sprzedawane odmiany niższe (np. do 30 cm).

Podsumowanie

Podsumowując temat rośliny w biurze to nie tylko kwestia estetyczna. Ich posiadanie wpływa pozytywnie na produktywność i koncentrację pracujących w nim osób nawet o 15 procent. Wpływają pozytywnie na poczucie bezpieczeństwa i dają odpocząć zmęczonym oczom. Ponadto są dobre dla atmosfery biura – szczególnie jeśli chodzi o powietrze.

Biorąc powyższe pod uwagę zachęcamy do posiadania roślin w biurach. Kilka przykładów fajnych roślin pokazaliśmy powyżej. Reasumując nakład pracy jest stosunkowo niewielki, a korzyści mogą być wymierne.

Post Rośliny w biurze a produktywność. Dlaczego warto mieć zieleń w biurze? pojawił się poraz pierwszy w Coworking Warszawa Praga-Północ.

Co daje nam podsumowanie roku?

Zacznijmy od tego dlaczego warto podsumowywać kolejne lata. Zalet takiego podsumowania jest co najmniej kilka. My wymienimy naszym zdaniem najważniejsze z nich.  

Zamknięcie pewnego okresu i spojrzenie z perspektywy.

Pierwszą rzeczą jest to, że robiąc podsumowanie, jak sama nazwa wskazuje, podsumowujemy, czyli zamykamy kolejny etap naszego życia. Z tym wiąże się przede wszystkim spojrzenie wstecz i zdobycie pewnej perspektywy na to co zrobiliśmy (ale też na to czego nie zrobiliśmy). Takie konstruktywne spojrzenie da nam ogląd sytuacji i możliwość wyciągnięcia wniosków ale o tym za chwilę.

Rachunek zysków i strat.

Z jednej strony to jedna z metod na podsumowanie polegająca na zestawieniu „plusów” i „minusów” w dwóch kolumnach. W kontekście podsumowania roku chodzi głównie o to, co udało nam się w tym roku zrealizować, a co pozostało w sferze celów.

Możliwość docenienia siebie.

W kontekście Rachunku zysków i strat to ta pierwsza kolumna. Zestawmy w niej co zarówno zawodowo jak i w życiu prywatnym udało nam się zrobić. Zobaczmy na jakim etapie jesteśmy w realizacji tego, za co jak się okazało, zabraliśmy się za późno i co jest w trakcie prac w momencie podsumowania. Zamknąłeś poważny projekt? A może udało Ci się nauczyć egzotycznego języka? Poklep się w trakcie podsumowania po plecach i zobacz, że się rozwinąłeś :)

Spojrzenie na to co nie wyszło.

Podobnie jak moneta, tak i rachunek zysków i strat ma dwie strony. Na drugiej jego szali znajdują się rzeczy, które sobie założyłeś, a z jakiegoś powodu ich nie zrobiłeś. W trakcie swojego podsumowania zastanów się jakie były te powody. Przemyśl, czy to rzeczywiste powody, czy jest też coś innego :P Przy tym nie podchodź do tego tematu jak sędzia. Zajrzyj głęboko w siebie i spójrz co możesz zmienić aby ta sytuacja nie zdarzyła się więcej. Krótko mówiąc wyciągaj wnioski z porażek, ale nie rozpamiętuj ich za bardzo.

Spokojne spojrzenie i świeży start w rok przyszły.

Podsumowanie roku, jak pisaliśmy wcześniej, zamyka nam pewien etap naszego życia. Daje to niesamowitą zaletę. Zamykając rok wiemy bowiem na czym stoimy i z czym możemy przejść do kolejnego etapu. W tym momencie po przemyśleniu całego roku możemy zabrać się za planowanie i ustalaniu realnych celów na rok przyszły. Jeśli chcecie poczytać więcej o postanowieniach noworocznych i o tym jak ich dotrzymywać zapraszamy do tego tekstu na naszym blogu

Można to oczywiście robić bez wcześniejszego podsumowania, ale zrobienie takiego podsumowania znacznie ułatwia sprawę.

Jak dobrze zrobić podsumowanie roku?

Dobra po przedstawieniu zalet takiego podsumowania zastanówmy się nad tym jak efektywnie można je zrobić. Poniżej przedstawimy trzy przykładowe sposoby na zrobienie podsumowania roku.

Notatki z całego roku i Excel/Word.

Pierwszy ze sposobów wymaga najwięcej zaangażowania ze strony użytkownika i stanowi zarazem dobre podłoże do dwóch następnych sposobów. Polega on na tym, aby utworzyć sobie arkusz np. w Excelu. Zaznaczyć w nim wszystkie dni danego roku i  codziennie odpowiedzieć w nim rzetelnie na pytania takie jak: Co się wydarzyło? Jak stoję z moimi projektami? Co dziś udało mi się zrobić? Czego się nauczyłem? Gdzie byłem etc.

Przy analizie całego roku mogą dojść pytania o to co i dlaczego zrobiłem dobrze i co i dlaczego zrobiłem źle? Oraz czy i jak mogę coś poprawić?

Odpowiadając sobie na kluczowe pytania kluczowe rzeczy możemy zaznaczyć np. innym kolorem. Wtedy będziemy od razu widzieli, że stało się coś ważnego. A takie notatki przydadzą się przy podsumowaniu całego roku, kiedy zbierzemy i przeanalizujemy nasze notatki.

Oś czasu

Teraz pierwszy sposób na wizualizację całego roku. W sumie chyba najprostszy z możliwych, a mianowicie Oś czasu. Każdy kto chodził do szkoły pewnie wie o czym mówię :P

Polega on na tym, że rysujemy na kartce poziomą linię, na której następnie nanosimy kolejne ważne rzeczy, które zdarzyły się w danym roku. Oczywiście podobnie jak w wypadku poprzednim można to robić już w trakcie roku. Dzielimy na początku roku naszą oś na cztery części i uzupełniamy jeden kwartał co trzy miesiące, lub jeśli chcecie można stworzyć ją na koniec roku. Zdecydowanie polecamy jednak to pierwsze rozwiązanie.

Koło życia

Teraz coś co możemy robić na koniec roku. Tzw Koło Życia (ang. Wheel of Life). Ta metoda sprawdza nasz rok w nieco innym aspekcie. Mianowicie poprzez koło możemy wyrazić to jak bardzo w danym roku jesteśmy zadowolenie z konkretnej sfery naszego życia. Ale po kolei jak zrobić koło życia? W trakcie konstrukcji możesz się wspierać na wspomnieniach z danego roku, notatkach, jeśli je robisz (gorąco polecamy).

1. Po pierwsze narysuj na kartce/w paint/innym programie graficznym koło. (gotowe szablony do opisania znajdziesz też w Google)
2. Zidentyfikuj sfery w których chciałabyś/chciałbyś sprawdzić swoje zadowolenie (np. zdrowie, rodzina, życie towarzyskie, praca, zarobki, duchowość itp.)
3. Następnie ze środka koła poprowadź linie łączące go z okręgiem – podziel koło, żeby wyglądało jak tort widziany z góry. Podziel go na tyle części ile jest stref z pkt. 2, podpisz kolejne części koła.
4. (Opcjonalnie) zrób sobie skalę – podziel sobie „kawałki tortu” np. na 10 części.(zrób mniejsze okręgi z tego samego środka). Piszę tutaj o opcji bo widziałem również koła bez skali :)    
5. I teraz zadaj sobie pytanie o to jak bardzo jesteś zadowolony ze swojego życia w jego konkretnym aspekcie. Zaznacz go albo poprzez kolorową kropkę na konkretnym miejscu na skali (lub promieniu), albo zamalowując konkretny obszar.

Gratulacje właśnie skonstruowałeś/ skonstruowałaś swoje własne koło życia :) Dzięki niemu zobaczysz w których dziedzinach swojego życia musisz jeszcze popracować. Ważne jest aby, przy pracy nad kołem życia być ze sobą szczerym. Robisz je na własny użytek – nie musisz nikomu go pokazywać, nie ma więc powodu, żeby się oszukiwać.

Po skończeniu pierwszego koła życia zastanów się co możesz zrobić aby podciągnąć się w sferach życia z najniższą liczbą punktów albo jeśli uznasz, że czegoś jest za dużo, to jak można to zmniejszyć.

Oczywiście możesz sobie założyć również cele, które chcesz osiągnąć w konkretnych strefach. Koło zachowaj sobie w bezpiecznym miejscu i na przykład za rok zobacz co się zmieniło – zrób nowe koło, lub nanieś zmiany na to już istniejące zaznaczając je np innym kolorem. W ten sposób będziesz wiedział jak twoje działania wpłynęły na zmianę twojego koła.

Podsumowanie

Reasumując uważamy, że WARTO robić podsumowania swojego roku. Zamyka to w pewien sposób stary i otwiera nowy rok. Dzięki nim wiesz na czym stoisz i jakie cele obrać sobie w roku przyszłym. Ponadto jest bardzo dużo form w których możesz je zrobić. Są te bardziej (codzienne notatki) i mniej pracochłonne (koło życia). Ważne jednak aby niezależnie od tego jaką formę wybierzesz podsumować rok w sposób rzetelny i nie oszukiwać samych siebie. Z drugiej strony jeśli coś Ci nie wyszło, nie ma sensu się przesadnie tego rozpamiętywać. Należy natomiast wyciągnąć wnioski ze swoich niedociągnięć i błędów, ale również poklepać się po plecach w wypadku sukcesów, bo jak mówi stare przysłowie: „Historia jest nauczycielką życia” :)

Na nadchodzące święta…

To był ostatni wpis w tym roku…. Chcielibyśmy w związku z tym, Wam czytelnikom, złożyć najlepsze życzenia.

Zdrowych, spokojnych Świąt, spędzonych w rodzinnym gronie.
Spełnienia marzeń, uśmiechów i odpoczynku od codziennej rutyny i „Świątecznego maratonu”
Hucznego Sylwestra oraz wszystkiego co najlepsze w 2019 roku

życzy
Team Fantastic Studio :)

Post Podsumowanie Roku. Jak i dlaczego warto je robić? pojawił się poraz pierwszy w Coworking Warszawa Praga-Północ.

Black Friday i Cyber Monday – co to jest i skąd się to wzięło.

Obie okazję do zakupów przywędrowały do nas zza wielkiej wody. Są to Amerykańskie święta zakupowe, które przywędrowały do Polski. W Ameryce jest to początek sezonu wyprzedaży przed świątecznych. Black Friday to historyczne określenie ostatniego piątku listopada, czyli piątku po ostatnim Święcie Dziękczynienia.

Szaleństwo zakupowe ma historyczne podłoże. Wynika bowiem, z organizowanych w święto dziękczynienia parad. Były i są  one sponsorowane przez lokalne domy towarowe, które wykorzystują je jako bardzo dobre pole do reklamy.

Pierwszy raz termin czarny piątek został użyty przez policję w Filadelfii w latach 50, jednak powszechnie w handlu stosuje się go w Ameryce dopiero od lat 80. Często mówi się, że chodzi o chaos jaki panuje wtedy w domach towarowych. Wiele sklepów jest wtedy czynne w dodatkowych godzinach (czasami całą dobę). Przed sklepami ustawiają się gigantyczne kolejki, które mogą kupić produkty sklepów w bardzo okazyjnych cenach (czasami zniżki osiągają poziom 80%). Szaleństwo zakupów i różnicę między USA a innymi częściami świata obrazuje ten filmik :P

Podobny wydźwięk ma Cyber Poniedziałek, czyli pierwszy poniedziałek po święcie dziękczynienia, czyli po weekendzie z Czarnym Piątkiem. Jedyna różnica jest taka, że obniżane są wtedy ceny w sklepach internetowych.

Obie te tradycje przywędrowały do Polski. O czarnym piątku w Polsce możemy mówić od 2016r. Z roku na rok bierze w nim udział coraz więcej sklepów. W ten weekend sprzedaje się głównie elektronika (RTV i AGD) i ubrania. Różnicą jest natomiast to, że zarówno w piątek jak i w poniedziałek w Polsce są promocje również w sklepach Internetowych

Szaleństwo zakupów: Jak się przygotować?

Teraz trochę o tym jak przygotować się do świątecznych zakupów – nie tylko tych w Czarny Piątek :P

Lista zakupów to podstawa.

Może mało odkrywcze, ale zanim pójdziesz na zakupy to zrób listę tego co chcesz kupić (czego potrzebujesz). Możesz to zrobić na zwykłej kartce, jak również na aplikacji w telefonie np. przy pomocy aplikacji to-do. Przykłady takich aplikacji masz w tym tekście.

Robiąc listę zakupów po pierwsze będziesz wiedzieć po co idziesz do danego sklepu, co z jednej strony oszczędzi Ci szukania. Po drugie ograniczy to chęć kupienia czegoś tylko dlatego, że ma obniżoną cenę. Po trzecie ustalisz swój budżet, co wpłynie również na punkt drugi z kupowaniem rzeczy niepotrzebnych. W końcu robiąc listę będziesz miał pewność, że o niczym nie zapomnisz :)

Patrz na ceny !!!

To chyba najczęstszy błąd przy okazjach typu Black Friday. Nie dziwię się sam kilka razy wpadłem w sidła wyprzedaży. Najważniejsze jest tutaj porównanie wszystkich możliwości.

Z pomocą przychodzi nam tu masa stron umożliwiających porównanie cen konkretnych produktów, z najpopularniejszym Ceneo.pl na czele. Warto zapoznać się z ofertą zarówno sklepów stacjonarnych jak i internetowych (czasami w wypadku tych drugich ceny bywają niższe).

Jeśli już zdecydujemy się na zakupy w sklepie stacjonarnym to zwróćmy uwagę na to jakie ceny mamy na metce produktu i czy aby na pewno cena w przecenie jest niższa. Zdarza się bowiem tak, że sprzedawcy chcąc zarobić przy okazji wyprzedaży podnoszą ceny towaru zamiast je obniżyć i można się na to w ferworze walki łatwo naciąć :P

Kolejny kluczowy etap to wizyta przy kasie. Zdarzyć się może tak, że ceny produktu po nabiciu go na kasę będzie różna od tej z metki. Może to wynikać nie tyle ze złej woli sprzedawcy, co np. bałaganu w sklepie. W takim wypadku mamy prawo do żądania ceny z metki danego towaru (zgodnie z art. 543 Kodeksu Cywilnego). Mówi on, że rzeczy z ceną wystawione na widok publiczny uważa się za wiążącą ofertę sprzedaży.

W tym miejscu dorzucę jeszcze jedną małą poradę. Mając do wyboru produkt znanej firmy i podobny produkt od tzw. „firmy-krzak” wybrałbym (pomimo wyższej ceny) produkt od znanej marki. Daje to pewną rękojmię jakości i powoduje, że mimo tego że zapłacimy więcej, to w 8/10 przypadków będziemy korzystać z danego produktu dłużej zanim przyjdzie go nam wymienić na nowy.

Dla kupujących w sieci. Uwaga na przesyłki zagraniczne.

Coraz większą popularnością cieszą się wśród Polaków sklepy Internetowe. Nie chodzi tu tylko o sklepy Internetowe fizycznych sklepów takich jak Media Markt, Saturn, Carrefour etc., ale również o portale typu AliExpress, czy Amazon. Pamiętajmy w tym kontekście o kosztach wysyłki. Jeśli kupujemy produkt z USA lub Chin to jeśli jego cena przekracza 45 Euro to zgodnie z prawem musimy zapłacić VAT, a jeśli 150 Euro do wysyłki należy doliczyć cło. Może to oznaczać, że pozornie tańszy produkt kupimy drożej niż w Polsce.

Pamiętajmy o prawie do reklamacji i zwrotu towaru.

Pomimo Czarnego Piątku i wyprzedaży pamiętajmy, że mamy prawo złożyć reklamację na dany towar. Możemy reklamować każdy kupiony wtedy produkt. Standardowo w wypadku np. większości elektroniki mamy na to dwa lata. Jeśli ją złożymy to sprzedawca ma 14 dni na odpowiedź na naszą reklamację. Jeśli nie dotrzyma tego terminu to reklamację uznaje się za przyjętą.

Podobnie jest jeśli chodzi o zwrot towarów. Pamiętajmy jednak o dwóch rzeczach. W sklepie stacjonarnym to sprzedawca ustala reguły. Może się zdarzyć, że zwrotów nie przyjmuje, jak również że przyjmuje je w określoną ilość dni po zakupie (tutaj bywa naprawdę różnie ale zazwyczaj jest to od 7 do nawet 100 dni od daty zakupu). 100-dniowe prawo zwrotu oferuje np. sklep z odzieżą Zalando, ale również Zegarownia.pl.

W wypadku sklepów Internetowych mamy prawo w przeciągu 14 dni zwrócić zakupiony przez Internet przedmiot bez podania wyraźnej przyczyny. W wypadku zakupów Internetowych mamy też prawo sprawdzić przedmiot przed jego zwrotem, czyli np. przymierzyć sukienkę kupioną online.

Podsumowanie

Reasumując temat, przy każdej wyprzedaży należy przede wszystkim nie dać się zwariować. Zanim wpadniemy w szał zakupów zróbmy sobie listę tego co potrzebujemy. Porównujmy oferty i wybierajmy najkorzystniejsze. Nie bądźmy hura optymistami i sprawdzajmy ceny (szczególnie w sklepach stacjonarnych), również przy kasie. W końcu pamiętajmy o tym, że zarówno w sklepach stacjonarnych, jak i internetowych mamy możliwość reklamowania i zwrócenia kupionego towaru. Do tego wybierajmy produkty znanych marek, bo stanowi to pewną gwarancję jakości. Jeśli będziemy się trzymać tych kilku prostych kroków to raczej nic złego nie stanie się nam, nie tylko przy czarno- piątkowych wyprzedażach. Przykładowe promocję w ramach Czarnego Piątku znajdziecie na przykład tutaj :)

To byłoby na tyle. Mam nadzieję, że ten krótki poradnik przyda się Wam, gdy będziecie robić swoje przedświąteczne zakupy. Życzymy miłego dnia :)

Post Black Friday i Cyber Monday – jak nie oszaleć podczas zakupów. pojawił się poraz pierwszy w Coworking Warszawa Praga-Północ.

Krzysztof Kolumb

Źródło: www.wikipedia.org

Zaczniemy od człowieka uznawanego za ojca epoki wielkich odkryć geograficznych. Krzysztof Kolumb urodził się pomiędzy 25 sierpnia a 31 października 1451r, jako syn genuańskiego tkacza i kupca Domenico Colombo.

W młodych latach pracował w domu bankowym Centurionich i w związku z tą profesją żeglował po okolicznych akwenach w celach handlowych. W 1476 r jego flota została rozbita w okolicach przylądka św. Wincentego a sam Kolumb, jako rozbitek wylądował w okolicach Lagos. Po kilku tygodniach wyjechał do Lizbony gdzie pracował w portugalskiej filii domu bankowego. Wtedy też rozpoczął wyprawy morskie.

W 1479r ożenił się z córką byłego gubernatora Porto Santo Felipą Peresrtello de Moniz. Z tego małżeństwa miał jednego syna, Diego. W roku 1485 owdowiał. Przeprowadził się do Hiszpanii, gdzie znalazł nową miłość Beatriz Enriquez z którą miał drugiego syna Ferdynanda.

Równocześnie cały czas szlifował swoje umiejętności żeglarskie i studiował pisma antycznych i współczesnych mu humanistów. Dzięki temu i spotkaniom z innymi podróżnikami utwierdził się w przekonaniu o możliwości dopłynięcia do Azji na obierając kurs na zachód. Idee tą chciał zaszczepić najpierw na portugalskim dworze królewskim, jednak został odprawiony z kwitkiem. Dopiero gdy jego pomysłami zainteresowali się wpływowi dygnitarze hiszpańscy (Enrique de Guzman, później Luis de la Carda). Jednak dopiero po okresie rekonkwisty w 1492 r Izabela Kastylijska wydała zgodę na zorganizowanie wyprawy przez Kolumba. Sam Kolumb otrzymał dziedziczny tytuł Wielkiego Admirała, wicekróla nowo odkrytych ziem i dziesiątą część z zysków z wyprawy.

Pierwsza wyprawa Kolumba

Wyprawa rozpoczęła się 22 maja 1492r. W rejs wypłynęły 3 statki, Santa Maria (280 ton), i dwa mniejsze Pinta (240 ton) i Niña (100 ton). Była to pierwsza z czterech wypraw Kolumba. Wyprawa wylądowała prawdopodobnie na Wyspie Watlinga w archipelagu wysp Bahama. Kolumb po otrzymaniu od tubylców informacji wywnioskował, że znajduje się na północ od głównego lądu więc obrał kurs na południowy zachód. 28 października odkrył dzisiejszą Kubę, a 6 grudnia Hispaniolę (dzisiejsze Haiti). Urzeczony pięknem tej ostatniej ustanowił na niej swoją siedzibę. W trakcie wyprawy utracił dwa statki. 16 grudnia wypłynął w drogę powrotną do Hiszpanii, aby osobiście donieść o swoim sukcesie i znalezieniu drogi do Ameryki. 15 marca 1493r dopłynął do portu w Palos, skąd w triumfalnym pochodzie udał się do Barcelony na dwór królewski.

Druga wyprawa Kolumba

Po sukcesie pierwszej wyprawy zorganizował jeszcze trzy kolejne Druga miała miejsce w latach 1493 – 1494. W jej czasie flota Kolumba składająca się z z 15-17 statków ( 1500-2000 os. załogi). Tym razem Kolumb wybrał bardziej południową trasę i odkrył kolejno wyspy: Dominikę, Marie-Galante, Gwadelupę, Antiguę i Portoryko. 22 listopada Kolumb ponownie dotarł na Haiti, aby następnie popłynąć wzdłuż południowych wybrzeży Kuby i odkryć Jamajkę. Oskarżony o autokratyczne postępowanie i brak sukcesów, przez część załogi, która wróciła do Hiszpanii, sam powrócił do Palos 11 czerwca. Oczyścił się z zarzutów na dworze hiszpańskim.

Trzecia wyprawa Kolumba

Trzecia wyprawa to lata 1498-1500. Tym razem po raz pierwszy dotarł do kontynentalnej części Ameryki(na południe od ujścia rzeki Orinoko). Płynąc dalej na zachód wzdłuż wybrzeża odkrył wyspę Trinidad. Została też w jej trakcie ustanowiona pierwsza samodzielna osada hiszpańska – Santo Domingo. Podobnie jak w wypadku drugiej wyprawy oskarżono go o autorytarne zachowania i faworyzowanie swoich ludzi w tym syna Diego. Tym razem Korona wysłała na zachód Franciszka Bombadilla, którego obdarzono szerokimi uprawnieniami. Po przyjeździe kazał on aresztować Kolumba i jego syna i w kajdanach odesłał ich do Hiszpanii. Tam jednak Kolumb znów zdołał się oczyścić z zarzutów i wszedł w łaski pary królewskiej, co poskutkowało ostatnią, czwartą wyprawą Kolumba do Ameryki.

Ostatnia wyprawa i śmierć.

W jej trakcie (1502-1504) dotarł do wybrzeży Hondurasu i wschodnie wybrzeża Nikaragui. Tam dowiedział się, że na południu znajdują się bogate cywilizacje(prawdopodobnie Majowie i Inkowie) i „wielkie morze” (Ocean Spokojny). Niestety mimo usilnych prób nie znalazł wodnej drogi na ten akwen. Po stracie dwóch z czterech statków wrócił na Jamajkę. Tam zmuszono go do osadzenia dwóch pozostałych statków na mieliźnie. Jeden z jego towarzyszy na indiańskiej łodzi popłynął poszukać pomocy. Jednak dopiero po kilku miesiącach dotarł do Haiti, skąd sprowadził pomoc. W międzyczasie Kolumb poważnie zachorował i został odtransportowany do Hiszpanii, gdzie wrócił w listopadzie 1504r.

Po powrocie do Hiszpanii próbował dostać audiencje na dworze. Jednak jego największa zwolenniczka królowa Izabela już nie żyła, a król Ferdynand nie udzielił mu jej. Pomimo, że nie zostały wypełnione żadne z obiecanych mu przywilejów, dzięki zarobkom z wypraw i odkrytych ziem zmarł, jako człowiek zamożny, 20 maja 1506 roku w Valladolid. Trzy lata później jego szczątki przeniesiono do Sewili. Życzeniem Kolumba było jednak zostać pochowanym w Ameryce. Dlatego w 1537 roku trumna została przewieziona do Santo Domingo na Dominikanie i tam słuch o niej zaginął. Obecne miejsce spoczynku Kolumba pozostaje kwestią sporną wśród badaczy.

Vasco da Gama

Źródło: www.wikipedia.org

Pochodził z rodziny szlacheckiej. Jego ojciec był Gubernatorem miasta Sine i sędzią Cercal. Vasco przyszedł na świat jako trzeci syn w rodzinie. Jako szlachcic odebrał staranne wykształcenie w Lizbonie, a w 1484 roku został żeglarzem. W latach 1484 – 1492 r studiował astronomię i nawigację w szkole w Evorze. W roku 1492 dowodził obroną kolonii portugalskiej na wybrzeżu Gwinei przed wojskami francuskimi. Zasłynął jednak jako pierwszy Europejczyk, który dopłynął z Europy do Indii.

Ważne jest tutaj lekkie tło historyczne. W XV w. szkoła nawigacji księcia portugalskiego Henryka Żeglarza poszerzyła wiedzę Portugalczyków o wybrzeżach Afryki. Celem w latach 60-tych tego stulecia stało się zatem okrążenie Afryki od południa i znalezienie drogi morskiej do Indii. W 1488 roku Bartolomeo Diaz dotarł do terytoriów dzisiejszego RPA podróżując z Europy. Z Indii natomiast do tych samych wód dopłynął inny Portugalczyk Pedro de Covihao. Pozostało tylko połączyć ze sobą te trasy.

Odkrycie drogi morskiej do Indii

Zadanie to powierzono Ojcu Vasco da Gamy, jednak ten zmarł jeszcze przed zakończeniem przygotowań. Zadania podjął się sam Vasco. Wyprawa rozpoczęła się 8 lipca 1497r. Da Gama opuścił Portugalię mając pod komendą cztery okręty. Pomimo, że trasa do Przylądka Dobrej Nadziei była już w tym czasie dość dobrze znana Vasco da Gama nie mógł zaliczyć wyprawy do łatwych. Problemami były silne sztormy, bunty załogi i szkorbut. 16 grudnia ekspedycja Portugalczyka minęła Fish Rver.

W styczniu dotarli zaś do dzisiejszego Mozambiku. W tym momencie Portugalczyk wynajął w Malindi pilota, który doprowadził statki do Kalikat (dziś Stan Kerala) w Indiach. Tam został przywitany z honorami przez Władcę Kalikat Samudiriego. Następnie toczyły się negocjacje handlowe – często bardzo napięte, ze względu na arabskich kupców, uważających go za wroga. Po negocjacjach uzyskano nie jasną umowę handlową, a Radża Kalikatu chciał aby w geście dobrej woli zostawił on część towarów w Kalikacie. Da Gama jednak przejrzał ten podstęp zamiast tego pozostawił w Indiach kilku ludzi z zadaniem prowadzenia faktorii handlowej. Droga powrotna ze względu na zimowe sztormy zajęła Portugalczykowi znacznie więcej czasu. Ostatecznie do Portugali powróciło we wrześniu 1499r jedynie 55 ze 160-170 członków załogi (głównie ze względu na szkorbut). Jednak wyprawa da Gamy przyniosła sukces. Do Portugali wróciły bowiem towary, które 60 krotnie pokryły koszty wyprawy.

Dalsze losy i śmierć Vasco Da Gamy.

Sam da Gama został mianowany Admirałem mórz indyjskich i później jeszcze dwukrotnie został wysłany do Indii. Za pierwszym razem chodziło o „załatwienie w sposób pokojowy lub nie” sporów z nowymi władcami Kalikatu. To zadanie również wykonał wzorowo prowadząc działalność piracką i pokonując Armadę Kalikatu. Po podbiciu portowego miasta został przez króla Portugalskiego mianowany hrabią Vidigueira . Zyskał też reputację człowieka, który umie „załatwić” problemy w Indiach. Trzecia podróż do Indii miała natomiast na celu osadzenie da Gamy jako nowego Wicekróla w Kalikacie. Jednak Vasco zmarł niedługo po dopłynięciu do Indii 24 grudnia 1524r.

Ferdinand Magellan

Źródło: www.wikipedia.org

Urodził się w miejscowości Sabrosa w 1480r jako jeden z trójki dzieci Pedra Rui de Magalhãesa, burmistrza miasta oraz Aldy de Mesquita. W wieku 12 lat Magellan zostaje paziem a następnie giermkiem na dworze Króla Jana II i królowej Eleonory. Mając lat 20 po raz pierwszy wypływa w rejs. Pierwszym były wyprawy Portugalskie do Południowej Azji – do Indii (1505-1507) i do Malakki (1509). W 1511 r brał udział w zdobyciu tego miasta.

Wyprawa dookoła świata

Po zmianie władzy w Portugalii w 1517 roku emigruje do Hiszpanii. Tam przedstawia Królowi Karolowi I projekt wyprawy morskiej na Wyspy Korzenne płynąc na zachód która wydaje się możliwa do spełnienia szczególnie w kontekście odkrycia przez Vasco de Balboę Oceanu Spokojnego i pogłosek o łączącym ją z Atlantykiem cieślinie.

Karol I zaakceptował plan Magellana i przeznaczył na wyprawę spore fundusze. Flota 5 statków wyruszyła z portu w San Lucar 20 września 1519r. Statki 10 stycznia dotarły do La Platy, czyli miejsca uznawanego za cieślinę łączącą Atlantyk z Oceanem Spokojnym. Magellan jednak skorygował ten błąd wykazując, że jest to jedynie ogromne ujście rzeczne. Obrał zatem kurs na południe i dopłynął w rejony dzisiejszej Patagonii, gdzie musiał sprostać buntowi załogi. Żeglując dalej wzdłuż wybrzeży Ameryki Południowej odkrył cieślinę na południe od Patagonii. Później została ona nazwana na jego cześć Cieśliną Magellana. Po 5 tygodniach żeglugi po tej niebezpiecznej Cieślinie 3 statki wypłynęły 28 listopada 1520r na Ocean, który ze względu na korzystną w momencie rejsu pogodę Magellan nazwał Mar Pacifico (Ocean Spokojny). 6 marca 1521 roku wyprawa Magellana dotarła do archipelagu Marianów w Mikronezji. Ze względu na kradzieże ładunku przez tubylców Magellan nazwał te wyspy wyspami złodziejskimi. Niedługo później dopłynął i odkrył Filipiny.

Śmierć Magellana i powrót wyprawy do domu

Magellan poległ 26 kwietnia 1521r, interweniując w sporze między ludnością lokalną na wyspie Macatan (poległ w pojedynku z ich królem). Po jego śmierci dowództwo przejął Juan Sebastián Elcaño. 8 listopada wyprawa dotarła do Maluków, gdzie mimo obecności Portugalczyków udało się zebrać duży ładunek korzeni. 18 grudnia z Maluków w drogę powrotną wyruszył tylko jeden zdolny do żeglugi statek i płynąc przez południową część Oceanu Indyjskiego (z daleka od tras Portugalskich), opływając Afrykę i przez Wyspy Zielonego Przylądka dociera do San Lucar 6 września 1522r. Spośród 237 os. załogi do Hiszpanii powróciło jedynie 18 os. Jednak zyski z przywiezionych towarów z nawiązką pokryły koszty związane ze stratami statków i załogi. Wyprawa Magellana była jedną z najważniejszych w historii. Po raz pierwszy opłynięto Ziemię dookoła, co dowiodło jej kulistego kształtu. Ponadto stanowiła ona potwierdzenie, że Kolumb nie dopłynął do Indii, ale odkrył nową niezbadaną jeszcze część świata.

James Cook

Źródło: www.wikipedia.org

Angielski Żeglarz i odkrywca. Urodził się 27 października 1728r w Marton w hrabstwie Yorkshire, jako syn szkockiego emigranta. Jako dziecko przeprowadza się na farmę w Great Ayton, gdzie uczęszcza do lokalnej szkoły.

Marynarka Handlowa i Wojenna

W wieku 14 lat po raz pierwszy został zaokrętowany w marynarce handlowej. Zaczynał od roli chłopca okrętowego. W trakcie służby doszedł do stopnia oficera (w 1752r) a w 1755r zaproponowano mu dowództwo okrętem handlowym. W międzyczasie sam doskonalił swoje umiejętności w dziedzinach algebry, trygonometrii, nawigacji i astronomii. Pomimo propozycji dowództwa zgłasza się na ochotnika jako marynarz w Królewskiej Marynarce Wojennej. Zostaje przydzielony do HMS „Eagle” pod dowództwem kapitana Hugh Pallistera. Rok później wybrany Bosmanem.

W tym czasie Wlk. Brytania przygotowywała się do Wojny siedmioletniej. W trakcie wojny Cook zajmował się kartografią. Szczególne zasługi przyniosło mu dokonanie pomiarów wybrzeży Nowej Fundlandii i wybrzeży u ujścia rzeki Św. Wawrzyńca. To zwróciło uwagę Admiralicji, która powierzyła Jamesowi dowództwo trzech brytyjskich wypraw dookoła Świata.

Pierwsza Wyprawa Cooka

Pierwsza z nich przypadała na lata 1768- 1771. Celem wyprawy było oficjalnie prowadzenie obserwacji astronomicznych na Tahiti. Nieoficjalnie Cook miał zbadać południową półkulę w poszukiwaniu Terra australis incognita , czyli nowego niezbadanego jeszcze kontynentu i umocnienie wpływów brytyjskich w regionie. W trakcie realizacji pierwszego z celów misji Cook zbadał pozostałe wyspy archipelagu, któremu nadano nazwę Archipelagu Towarzystwa. Potem z pomocą jednego z wyspiarzy z Tahiti, wyprawa dopłynęła do Nowej Zelandii, jako drugi z Europejczyków (Pierwszy był holender Abel Tasman w 1642r). Tam Cook dokładnie narysował mapy Nowej Zelandii i odkrył Cieślinę, nazwaną później Cieśliną Cooka.

Następnie obrał kurs na zachód, podróżując w kierunku obecnej Tasmanii. Jednak zniesiony bardziej na północ docierając do nieznanego lądu- Południowo- wschodniej części dzisiejszej Australii. Tam członkowie ekspedycji zebrali pierwsze dane dot. australijskiej flory i fauny. Wyprawa powróciła do Anglii w roku 1771.

Druga wyprawa Cooka

Druga wyprawa to lata 1772-1775, Celem ponownie było znalezienie Terra Australis. Przypuszczano, że jest ona położona bardziej na południe w stosunku do trasy pierwszej wyprawy. Tym razem w wyprawie brały udział dwa statki. Wobec założeń o bardziej południowym położeniu Terra Australis, II wyprawa Cooka była pierwszą ekspedycją która przekroczyła południowe koło podbiegunowe (i to dwukrotnie). Po napotkaniu pokrywy lodowej Cook stwierdził, że mityczny ląd południowy nie może istnieć, ale wysnuł też przypuszczenie że za barierą lodową może istnieć jakiś blok kontynentalny. Ponadto Cook zbadał jeszcze w trakcie wyprawy Nową Zelandię, oraz Tuamotu, Tonga i nowy archipelag, któremu nadał nazwę Nowe Hybrydy (Obecnie jest to Vanuatu). Wylądował też jako pierwszy w Nowej Kaledonii, odkrył kilka nowych wysp, w tym te nazwane później Wyspami Cooka.

Ostatnia wyprawa to lata 1776- 1780. Tym razem płynąc na wschód miał odnaleźć przejście północne między Azją a Ameryką Północną. Cook ponownie popłynął na Nową Zelandię, Tonga, Wyspy Cooka. W 1777 roku odkrył Wyspę Bożego Narodzenia (obecnie Kiritimati) a rok później archipelag Hawaje, który nazwał Sandwich. Dalej popłynął wzdłuż północno- zachodnich wybrzeży Ameryki zbadał wyspę Vancouver i brzegi Alaski. Następnie przez cieśline Beringa dotarł do 70 Stopnia i 40 min długości geograficznej północnej, gdzie napotkał poły lodu. Po zawróceniu popłynął na Hawaje, gdzie 14 lutego 1779 roku poległ w potyczce z lokalnymi plemionami. Wyprawa powróciła do Wlk. Brytanii w 1780 r.

Generalnie rzecz biorąc działalność Cooka w dziedzinie kartografii, w trakcie wypraw, zmieniła zupełnie ówczesne postrzeganie świata. James Cook przyczynił się też bardzo do poprawy warunków ówczesnych podróży morskich wprowadzając do diet marynarskich warzywa, w tym kiszoną kapustę, co znacznie ograniczyło np. skutki szkorbutu.

Marco Polo

źródło: http://www.pushtimea.ro

Ostatnim odkrywcą a raczej sławnym podróżnikiem jest Marco Polo. Wenecki kupiec i podróżnik. Urodził się w 1254 roku. Dokładnego miejsca urodzenia nie znamy. Prawdopodobne są dwa: Wenecja lub chorwacka wyspa Korčula (czyt. Korczula). Jego ojciec Niccolo był kupcem i to od ojca i wuja (Matteo) Marco poznawał tajniki handlu.

Warto tutaj powiedzieć, że ojciec przetarł szlak, który pokonał później jego syn. Jako kupiec wyruszył jeszcze przed urodzeniem syna na wschód i w momencie jego narodzin zarządzał faktorią rodu Polo w Konstantynopolu. Jednak pogarszająca się sytuacja polityczna przekonała ich do przenosin do innej siedziby rodu Polo (Sudaku na Krymie). Tam z kolei interesy komlikowali rabusie.

Postanowili zatem udać się jeszcze dalej na wschód gdzie trafili na dwory Berke-Chana (wnuka Czingis-Chana ) a następnie po podróży jedwabnym szlakiem dotarli na dwór Kubilaj-Chana w Chanbałyku (dzisiejszym Pekinie).

Kubilaj-Chan był bardzo ciekaw państw zachodu i chrześcijaństwa. Wypytywał o to nowych przybyszów. Po zaprzyjaźnieniu się z monarchą zostali przez niego wysłani z misją dyplomatyczną do Ojca Świętego. W 1268 roku dotarli do Akki i tam dowiedzieli się o śmierci Papieża. Wrócili więc do Wenecji.

Podróż Marco Polo do Chin.

Wyruszyli stamtąd w 1271r ponownie na dwór Chana. Tym razem zabierając ze sobą 17-letniego Marco. Obok celów handlowych powierzono im misję dyplomatyczną od Papieża Grzegorza X do Chana. W ten sposób rozpoczęła się Wielka Podróż Marco Polo po Azji. Ekspedycja dotarła do Pekinu cztery lata później. Tam przez 17 lat handlowali z Chinami. Ponadto Marco uzyskał przychylność Chana, który nie ufał zarówno Chińczykom, jak i Mongołom w jego kraju. Dzięki temu Marco szybko został zaufanym Kubilaj-Chana, co dało mu możliwość dalszych podróży po krajach Azji.

Zaufany Emisarjusz Kubilaj-Chana.

Jako wysoko postawiony urzędnik odbył rozliczne podróże na rzecz Chana. Pierwsza była podróż do Junnanu. Nie do końca wiadomo jaki był cel tej misji, jednak Marco wiedząc, że Chana interesuje wszystko sporządził z niej skrupulatne notatki, które przedstawił Chanowi po powrocie, co go bardzo zadowliło.

To rozpoczęło dalsze wysyłanie Marco w różne tereny Imperium Kubilaj-Chana. Celem podróży było często zbieranie informacji, pobór podatków. Dokładna trasa wędrówek Marco polo po Imperium nie jest znana, z jego relacji też nie jesteśmy w stanie jej odtworzyć. Najwięcej wiemy o jego pobycie w mieście Kinsaj (dzisiejsze Hangzhou).

Poselstwo z Persji i możliwość opuszczenia dworu.

Jednak wielkie Imperium Chana, ze względu na swoją różnorodność i wielką powierzchnie było coraz trudniejsze do rządzenia. Dodatkowo Kubilaj-Chan był już człowiekiem w podeszłym wieku. Jego śmierć spowodowałaby utratę przywilejów przez Rodzinę Polo, co mogliby przypłacić śmiercią. Marco został jednak wysłany do Indii, z misją dyplomatyczną. W trakcie tej podróży Marco opisał nie tylko dzisiejsze Indie ale również inne kraje w obrębie takie jak wyspy Sumatra, Sokotra i Zanzibar (ok. 200 lat przed Vasco da Gamą).

Po powrocie z Indii nadarzyła się okazja do opuszczenia dworu. Z podbitego przez Mongołów Lewantu(dziś Iran) przybyło poselstwo do Chana. Posłowie przynieśli wiadomość od króla (ilchana) Arguna w której prosi on Kubilaja o przysłanie mu księżniczki, która mogłaby zastąpić jego zmarłą żonę. Chan wyraził zgodę i wysłał z nimi księżniczkę Kokaczin. Posłowie jednak szybko powrócili na dwór Chana, gdyż ze względu na wojnę domową w Imperium Mongolskim drogi były nieprzejezdne. Postanowiono o podróży drogą morską, a Marco po powrocie z Indii zyskał opinię bardzo dobrego żeglarza. Udało mu się namówić Chana do wysłania z nim jego ojca i stryja.

Podróż rozpoczęła się w 1292r Kubilaj-Chan ponownie dał Europejczykom gwarancje bezpieczeństwa. Powierzył im również misję do Papieża i królów państw Europejskich. Ekspedycja składała się z 14 statków na pokładzie których było 600 os. poselstwa (nie licząc marynarzy). Po 18 miesiącach dorarli do perskiego portu Hormuz. Z 600 os. do portu dopłynęło jednak tylko 18 os. w tym rodzina Polo, jeden z Perskich Posłów i sama księżniczka.

Po 10 miesiącach pobytu w Persji rodzina Polo udała się w dalszą podróż do domu. Do Wenecji powrócili po 24 latach podróży w 1295r.

Uwięzienie i spisanie wspomnień

Trzy lata później po przegranej bitwie morskiej pod Korculą Marco Polo został pojmany przez Genueńczyków. W trakcie swojego uwięzienia Marco podyktował swoje wspomnienia i obserwacje z pobytu w Chinach. Zawarł w nich również zasłyszane relację z krajów w których sam nie był (Japonia, Madagaskar, Etiopia). Jego wspomnienia wywołały duże zainteresowanie we współczesnej mu Europie, jednak z drugiej strony część jemu współczesnych uznaje je za wyssane z palca. Wzmianki o Marcu nie ma bowiem w żadnym chińskim tekście historycznym z danego okresu. Natomiast w jego obronie przemawia fakt dokładnego opisu innych ważnych rzeczy takich jak np. struktura armii Chana, czy papierowe pieniądze (dodajmy, że wtedy w Europie płacono kruszcem(złoto. srebro) lub kosztownościami).

Jedno jest pewne czy prawdziwe czy nie opowieści Marco Polo stanowią jedno z największych źródeł średniowiecznych dot. wschodniej i południowej Azji. Stanowił on również inspirację dla kolejnych wypraw, odegrał istotną rolę w rozwoju średniowiecznej kartografii.

Sam Marco Polo po uwolnieniu z więzienia osiadł w Wenecji. Ożenił się z Donatą Badoer z którą miał 3 córki. Po śmierci Ojca i Stryja został dziedzicem Fortuny Polo. Zmarł w Wenecji między 8 a 9 stycznia 1324r dożywając sędziwego jak na tamte czasy wieku.

Podsumowanie

Reasumując, jak widać powyżsi wielcy odkrywcy walnie przyczynili się do tego jak postrzegamy dziś świat. Zrobili to zarówno dosłownie dokumentując swoje podróże na piśmie, lub w mapach,  jak również poprzez odkrycie nowych niezbadanych lądów i tras na świecie. Dodatkowo kochali to co robili i potrafili przekuć swoją pasję w sposób zarobku, co wtedy było dużo trudniejsze niż dziś.

I to tyle jeśli chodzi o artykuł. Mam nadzieję, że postaci przypadły Wam do gustu. Do zobaczenia w kolejnym wpisie.

Post Najbardziej Inspirujący Ludzie Świata cz. 10 pojawił się poraz pierwszy w Coworking Warszawa Praga-Północ.

Czym jest pewność siebie?

To pytanie mimo, że dość ogólne jest trudne do odpowiedzi. Nie ma bowiem jednej konkretnej definicji pewności siebie a termin ten używany jest w wielu dziedzinach od filozofii przez psychologię na biznesie kończąc. Z jednej strony można uznać, że pewność siebie to taki stan, gdy czujemy się dobrze we własnej skórze. Nie chodzi tutaj jednak o aspekt fizyczny(choć w pewnym sensie zapewne również on ma wpływ na naszą pewność siebie o czym później), ale przede wszystkim o akceptowanie nas jako jednostek ze wszystkimi naszymi zaletami i niedoskonałościami.

Z drugiej strony można powiedzieć, że Pewność siebie to zaufanie i wiara we własne siły, talenty, umiejętności i możliwości. Mając pewność siebie uzyskujemy poczucie bezpieczeństwa, co powoduje, że dążymy do osiągnięcia swoich celów pomimo naszych wątpliwości i lęków.

Co wpływa na naszą Pewność Siebie?

Jest bardzo wiele czynników mogących mieć wpływ na naszą pewność siebie. Zaczynając od nas to to jak sami postrzegamy siebie(nasza samoocena i poczucie własnej wartości). Po drugie to to jak inni reagują na nas. Po trzecie to co do tej pory przeżyliśmy, czyli zarówno to jak zostaliśmy wychowani, jak również to, co dosłownie się nam przydarzyło (kontuzje, choroby, wypadki etc.) W końcu na naszą pewność siebie ma wpływ informacja zwrotna, jaką dostajemy od naszego otocznia. Najważniejszy jednak jest punkt pierwszy czyli właśnie to co sami myślimy o sobie. Krótko mówiąc problem leży w nas.

I tutaj mała rada. Jeśli nie mamy pewności siebie – to zatrzymajmy się i pomyślmy z czego to wynika? Z braku pasji, frustracji. A może martwisz się o finanse, masz jakiś inny problem osobisty, a może jesteś znudzony, zmęczony, wypalony. Cokolwiek sobie odpowiesz zapisz to na kartce i przypnij na ścianie. W ten sposób będziesz znał swoje uczucia i będziesz mógł nad nimi zapanować. Jeśli potrafisz znaleźć przyczyny będziesz mógł coś z nimi zrobić.

Co można pomylić z pewnością siebie?

Często myślimy, że pewność siebie to brak jakiegokolwiek strachu przed porażką czy wątpliwość w własnej samoocenie. Jeśli też tak myślisz to jesteś w błędzie i pewnie mylisz pewność siebie z butą, arogancją i samozadowoleniem z siebie, czy po prostu chamstwem.

Wszystkim zdarza się jednak mdleć ze strachu, mieć wątpliwości i obawy. Zacznijmy od tych największych. Matka Teresa z Kalkuty całe życie borykała się z wątpliwościami, a mimo to nie można jej odmówić pewności w tym co i jak robiła. Inny przykład to aktorom/aktorkom i artystom/ artystkom, którzy są pewni na scenie ale przed występami zdarzało się im np. wymiotować z nerwów (choćby aktorowi Henry’emu Fondzie czy piosenkarce Adele). Wszyscy mamy swoje lęki i musimy sobie z nimi radzić. Możliwość działania pomimo naszych wątpliwości i lęków to właśnie pewność siebie.

Dlaczego pewność siebie jest ważna w Biznesie?

Ok to teraz przejdźmy bardziej do sfery biznesowej. Zastanówmy się nad tym dlaczego pewność siebie o jakiej pisaliśmy wyżej jest ważna i jak możemy podbudować naszą pewność siebie w biznesie.

Na co wpływa pewność siebie w biznesie?

W krótkich żołnierskich słowach można powiedzieć, że na WSZYSTKO. Im większa twoja pewność siebie tym łatwiej Ci sprzedać Twój produkt/usługę, rozreklamować go, czy sprostać innym wyzwaniom dla Twojego Biznesu. Brak pewności siebie często prowadzi  do mniejszych lub większych problemów w tych wszystkich dziedzinach. Bo a to boimy się telefonu od klienta, a to nie wiemy co zrobić w niestandardowej sytuacji, a to to , a to tamto itd.

Co zrobić aby podbudować swoją pewność siebie?

Ok to co zrobić aby poprawić swoją pewność siebie w Biznesie – poniżej znajdziecie nasze 7 propozycji na pokazanie większej pewności siebie.

1.     Dbaj o postawę i dostosuj ubiór do okazji :)

Tutaj trochę o stronie wizualnej. Jeśli wyglądasz na pewnego siebie to ludzie cię takim postrzegają (Jak cię widzą tak Cię piszą :) ). Zatem przed spotkaniem dowiedz się nieco więcej o tym jaki image ma twój kontrahent i spróbuj się do niego dostosować.

Po drugie jeśli twoja praca polega głównie na siedzeniu przy biurku to nieświadomie możesz się garbić nawet o tym nie wiedząc. Bądź świadomy swojej postawy wyprostuj kręgosłup ściągnij łopatki, unieś lekko podbródek i krocz pewnie przed siebie z wypiętą piersią :-)

2.     Daj z siebie wszystko i zmień perspektywę

To chyba najbardziej trudny punkt bo dotyczy naszego myślenia. Zmiana perspektywy polega tutaj na uświadomieniu sobie swoich mocnych i słabych stron. Większość z nas żyje w stresie przez to, że przejmuje się tym co mówi o nas otoczenie. Zwłaszcza jeśli popełniamy błędy (nikt nie może powiedzieć, że w życiu nie zrobił błędu w swojej pracy). Wtedy czujemy się oceniani przez nasze otoczenie za każdy błąd jaki zrobimy co nakręca nasze negatywne myślenie. Tą perspektywę trzeba zmienić. Jeśli możesz skup się zatem na tym co Ci wychodzi i deleguj zadania, z którymi nie czujesz się pewnie innym.

3.     Skup się na Celach :)

Kolejna zmiana perspektywy. Czasami zdarza się, że utkniemy w codziennej rutynie, przez co zapominamy o naszych celach i marzeniach biznesowych i stopniowo wypalamy się w kieracie pracy. Warto natomiast poświęcić chwilę każdego dnia aby zrobić krok wstecz i uświadomić sobie po co właściwie to robię, jaki mam cel. To pozwala odnowić koncentrację i wzmacnia pewność siebie.

4. Bądź pozytywny

Codziennie jesteśmy bombardowani złymi emocjami na które reagujemy. Niezależnie od tego czy to telewizja, samopoczucie współpracowników. Trzeba się temu przeciwstawić. Więc od dzisiaj bądź wdzięczny za małe akty dobroci, które dzieją się wokół ciebie i rozsiewaj wokół siebie pozytywny przekaz. W ten sposób wpłyniesz nie tylko na poziom swojej pewności siebie ale ułatwisz też lepszą pewność siebie u innych.

5.     Pozwól sobie na małe błędy i rozwijaj się

Nie ma ludzi bezbłędnych. Pogódźmy się z tą prawdą. Jedynymi, którzy się nie mylą są Ci którzy nic nie robią. Chęć bycia perfekcyjnym w każdej dziedzinie jest po prostu niemożliwe. Zatem pozwalaj sobie na małe błędy i nie traktuj ich jak końca świata i jako naukę na przyszłość. Bądź odpowiedzialny. Jeśli popełnisz błąd z klientem, przeproś, napraw swoje postępowanie, przemyśl sytuację i rusz naprzód. Pamiętaj ucz się na swoich doświadczeniach.

Ponadto rozwijaj się (niekoniecznie w sferze zawodowej i z nią związanej). Małe sukcesy na różnych polach są doskonałym motorem pewności siebie. Zatem naucz się nowej umiejętności, przeczytaj interesującą Cię książkę, Jeśli chciałbyś rozwinąć się w jakiejś konkretnej dziedzinie a nie wiesz jak samemu się za to wziąć – zainwestuj w siebie i wykup lekcję.

6.     Planując czas, zaplanuj go też dla Siebie

To bardzo ważny punkt. W dzisiejszym świecie wszędzie się jesteśmy narażeni na stres i pośpiech. Jeśli poświęcasz na pracę 60-80 h tygodniowo i nigdy nie planujesz czasu na odpoczynek, jest to prosta droga do wypalenia zawodowego i stanu ciągłego zmęczenia. Znajdź czas na to co kochasz i dla tych których kochasz. Odprowadź córeczkę do przedszkola, przejdź się w trakcie przerwy w pracy, zainwestuj w swoje hobby/ zacznij nowe hobby. Taka inwestycja sprawi, że poczujesz się młodszy i będziesz gotowy do podjęcia kolejnego zadania.

7.     Nie bój się pytać mądrzejszych o radę.

Za każdym razem gdy czujesz się źle, jesteś na rozstaju dróg, masz wątpliwości zadzwoń do swojego najbliższego przyjaciela, doradcy, albo kolegi z pracy i poproś go o radę. Pamiętaj nie ma głupich pytań i uczymy się przez całe nasze życie.  Jeśli postrzegasz kogoś jako swojego mentora to zadaj mu nurtujące Cię pytania. Często obiektywna opinia może pomóc Ci spojrzeć inaczej na Twój problem i zmienić twoje nastawienie do niego.

Podsumowanie

Reasumując pewność siebie to ważna cecha w Biznesie. Bywa jednak często źle utożsamiana z brakiem jakiegokolwiek strachu i wątpliwości (często jest to po prostu buta danej osoby lub jej zawyżona samoocena), Istnieje bardzo wiele zmiennych mających wpływ na stan naszej pewności siebie. Jest ona bardzo ważna dla osób prowadzących swoje biznesy, ponieważ może wpłynąć na wszystkie jego sfery.  Jej brak może doprowadzić do mniejszych lub większych problemów w naszej pracy. Jeśli czujesz się niepewnie zatrzymaj się i zadaj sobie pytanie dlaczego tak jest. Zapisz swoje przemyślenia na kartce i powieś je na widoku.  To znacznie ułatwi ci pracę nad sobą.  Ponadto istnieje też kilka sposobów na podbudowanie własnej pewności siebie zaczynając od sfery wizualnej na sferze własnych myśli skończywszy. Kilka z nich zawarliśmy powyżej.

Tyle jeśli chodzi o temat pewności siebie w biznesie. Mam nadzieję, że ten artykuł się wam spodoba i do zobaczenia przy okazji kolejnego wpisu. Miłego dnia i weekendu :)

Post Pewność Siebie w Biznesie. Czemu jest taka ważna? pojawił się poraz pierwszy w Coworking Warszawa Praga-Północ.

Usain Bolt

Źródło: https://www.panamericanworld.com

Obecnie najszybszy człowiek świata urodził się 21 sierpnia 1986r w miejscowości Sherwood Content w regionie Trelawny na Jamajce. Od najmłodszych lat był zainteresowany sportem. Uprawiał piłkę nożną, krykiet i koszykówkę. Rozważał karierę jako zawodowy gracz krykieta ale górę wziął naturalny talent Bolta do sprintu.

Lata 2002 – 2008 Początki kariery i rekord świata

W tym okresie przyjęło się, że sprinterzy powinni być niscy i masywni – co pokazuje choćby przykład Amerykanina – Mourice’a Greene’a, jednak Bolt pokazał, że wcale tak być nie musi. W wieku 16 lat przy wzroście 195 cm zdobywa swoje pierwsze duże trofeum, wygrywając złoty medal na Mistrzostwach Świata Juniorów w Kingston na dystansie 200 metrów. W tym etapie swojej kariery zdawał się być raczej wyluzowany. Lubił tańczyć i przesiadywać w klubach w jamajskim Kingston. Jednak nie zwalniało go to z ciężkiego treningu, który doprowadził do kolejnego tytułu na MŚ Juniorów Młodszych rok później.

W 2004 roku przeszedł na zawodowstwo i rozpoczął współpracę z nowym szkoleniowcem – Fitzem Colemanem. Swoją karierę seniorską rozpoczął w zawodach CERIFTA Games na Bermudach, gdzie jako pierwszy junior pobił granicę 20 sekund w biegu na 200 m. Rok później jego trenerem został Glen Mils. Zachęcał on Bolta do bardziej profesjonalnego podejścia do sprintu a nie tylko do polegania na swoim wrodzonym talencie. Doprowadziło to, do sytuacji w której pomimo trapiących go kontuzji nadal wspinał się w rankingach lekkoatletycznych.

Wielki przełom Bolta to Mistrzostwa Świata w 2007 roku, gdzie zosał wicemistrzem świata na dystansie 200 m. i w sztafecie 4x100m. Na Meetingu Reebok Grand Prix w Nowym Yorku rozegranym 31 maja 2008 roku zostaje najszybszym człowiekiem na świecie, pobijając rekord swojego rodaka Asafy Powella (9.74) z czasem 9.72 sek. To stawiało go w roli zdecydowanego faworyta przed jego pierwszymi Igrzyskami Olimpijskimi, które w tym samym roku odbyły się w Pekinie.

IO i późniejsza kariera

Na Igrzyskach Olimpijskich w Pekinie Bolt dominował zarówno na 100 i 200 m. W krótszym biegu z łatwością dostał się do finału, a sam bieg finałowy przeszedł do historii sportu. Bolt odszedł rywalom na pierwszych 60 metrach do tego stopnia, że ostatnie 40 m. wydawało się niemal bez wysiłkowe w jego wykonaniu. Pomimo tak rozegranego biegu ukończył go z uśmiechem na twarzy zupełnie nie zważając na technikę biegu. Pomimo to poprawił w tym biegu własny Rekord Świata przebiegając 100 m w 9.69 sek. Eksperci twierdzą, że gdyby Bolt nie odpuścił osiągnąłby czas w granicach 9.60 sek.

Bardzo podobnie rzecz miała się w wyścigu na 200m. Po połowie dystansu nie ulegało już wątpliwości, że Jamajczyk wygra tutaj jednak biegł do końca i ustanowił rekord świata w tej kategorii z czasem 19.30 sek.

Sztafeta 4×100 m w wykonaniu Jamajczyków wyglądała bardzo podobnie i na bieżni wygrali oni rywalizację, natomiast zdyskwalifikowano ich ponieważ u kolegi Bolta z drużyny Nesta Cartera próbka B na kontroli antydopingowej dała wynik pozytywny.

Jednak dla Bolta Igrzyska Olimpijskie w Pekinie stanowiły początek jego dominacji na bieżni przez najbliższe 8 lat. Wygrywał on wtedy wszystkie ważniejsze Imprezy łącznie z MŚ i IO. Ustanowił kolejne rekordy świata na 100 (9,58 – MŚ Berlin 2009) i 200 m (19.19 – MŚ Berlin 2009) Oba te rekordy do dnia dzisiejszego pozostały nie pobite. Do tego dołożył wraz z kolegami ekord świata w sztafecie 4 x 100 m w trakcie IO w Londynie w 2012r (36.84 sek.).

Ostatni solowy występ reprezentanta Jamajki miał miejsce w Londynie podczas Mistrzostw Świata w 2017. Bolt co prawda nie wygrał tych zawodów (był 3 a wygrał Amerykanin Justin Gatlin) jednak czas 9.92 pozwala sądzić, że rekord Bolta przynajmniej jeszcze rzez jakiś czas pozostanie nie do pobicia. Nie bronił na nich tytułu a 200 m, a sztafety nie ukończył przez skurcz mięśnia udowego, która była jedną z wielu kontuzji, które nękały Bolta szczególnie po 2014r.

Oskarżenia o doping i kontuzje

Po imponującym roku 2009 zaczęły pojawiać się oskarżenia o stosowanie przez Bolta dopingu, jednak do dziś pomimo licznych badań Jamajczyka żadna jego próbka nie dała wyniku pozytywnego, co czyni go jednym z najlepszych sprinterów w historii dyscypliny. Reasumując jego dokonania to 8-krotny mistrz Olimpijski, 10-krotny Mistrz Świata i 2- krotny wicemistrz Świata, a lata 2008 – 2016 można nazwać w sprincie erą Bolta.

Michael Schumacher

Żródło: https://racingnews.co

Chyba najbardziej znany niemiecki kierowca rajdowy urodził się 3 stycznia 1969 roku w  Hürth w Nadrenii Północnej Westfalii. W wieku czterech lat zaczyna swoją przygodę z kartingiem. Jego ojciec modyfikuje wtedy gokart na pedały poprzez zamontowanie w nim małego silnika motocyklowego. Gdy młody Schumacher wjeżdża swoim gokartem w latarnie, jego rodzice zabierają go na tor w Kerpen Horrem, gdzie Michael staje się najmłodszym członkiem tamtejszego klubu kartingowego.

W wieku lat sześciu Michael wygrywa pierwsze mistrzostwa klubowe. Kariera Schumiego była wspierana przez jego rodziców – ojciec pracował na dwa etaty jako murarz i mechaniek gokartów, matka pracując w przytorowym bufecie. Jednak gdy gokart Michaela potrzebował nowego silnika (kosztującego osiemset marek niemieckich) rodzice nie byli w stanie zebrać takiej kwoty. Na szczęście z pomocą przyszli mu lokalni przedsiębiorcy i młody Schumacher mógł kontynuować zmagania.

Niemieckie przepisy stanowią jednak, że aby uzyskać licencję kartingową kierowca musi mieć ukończone 14 lat. Aby obejść przepis w wieku 12 lat wyrobił on licencję w Luxemburgu. W roku 1983 uzyskuje niemiecką licencję i już rok później wygrywa Kartingowe Mistrzostwa Niemiec juniorów. W latach 1983- 1988 zdobywał kartingowe tytuły zarówno w Niemczech jak i na arenie europejskiej.

W 1988r po raz pierwszy siada za kierownicą samochodu jednomiejscowego startując w niemieckiej formule Ford i w Formule Koenig (te rozgrywki wygrał). Rok później startował już w niemieckiej Formule 3. W 1990 roku zdobywając już mistrzostwo tej kategorii. W tym sezonie przystąpił też do juniorskiego programu Mercedesa w kategorii Mistrzostw Samochodów Turystycznych (Co było nietypowe, bo większość jego rówieśników startujących później w F1 wybierała Formułe 3000). W sezonie 1990 mimo, że startował w 3 z 9 wyścigów został sklasyfikowany na piątym miejscu w klasyfikacji łącznej wyrywając ostatni wyścig sezonu.

Rok 91 to kolejny rok startów Michaela w Serii Turystycznej – zakończył zmagania na 9 miejscu. Ścigał się też w tym roku w 24h wyścigu Le Mans, gdzie był piąty. Ten rok to też rok dubiutu Schumiego w Formule 1.

Kariera w F1

Swój pierwszy wyścig przejechał w Barwach zespołu Jordan. Było to Grand Prix Belgii. Miejsce Schumachera w bolidzie Jordana kosztowało Mercedesa, z którym miał on kontrakt 150 tys. dolarów. Jego partner z zespołu miał pokazać Niemcowi tor jednak nie zrobił tego zaprzątnięty sprawami swojego kontraktu. Schumacher poznał więc tor w Spa samodzielne przejeżdżając go na przywiezionym ze sobą rowerze.

Zakwalifikował się do wyścigu z siódmym czasem, co było najlepszym wynikiem Jordana w sezonie. Jednak musiał wycofać się z wyścigu już na pierwszym okrążeniu wskutek problemów ze sprzęgłem.

Wywarł jednak na tyle dobre wrażenie, że już w następnym wyścigu podpisał kotrakt z Benettonem. W sezonie 1991 zdobył 4 pkt. zdobyte w sześciu wyścigach. W Benettonie pozostał do 1995r.

Kluczowe były dwa ostatnie lata gdzie Schumacher wygrał swoje dwa pierwsze tytuły Mistrza Świata F1.

Scuderia Ferrari

W zespole z Czarnym Koniem Schumacher spędził dekadę 1996 – 2006. Walnie przyczynił się w tym czasie do rozwoju bolidu Ferrari. W okresie do roku 2000 nie zdobył co prawda dla swojego zespołu, żadnych tytułów indywidualnych (był co najwyżej wicemistrzem świata po walce z takimi sławami jak Mikka Hakkinen czy Jaques Villneuve). Jednak między innym dzięki jego wynikom Ferrari zdobyło Mistrzostwo Świata Konstruktorów.

W trakcie kolejnych 4 lat wygrał on jednak więcej wyścigów i zdobył więcej tytułów niż jakikolwiek inny kierowca w historii F1. Do końca sezonu 2004 był już siedmiokrotnym Mistrzem Świata a na koniec sezonu 2004 ustanowił nowy rekord jeśli chodzi o liczbę zwycięstw w sezonie (wygrywając 13 z 18 wyścigów). Sezony 2005 i 2006 to ostatnie dwa sezony jako kierowca Ferrari. Schumacher ukończył je w czołówce odpowiednio na trzecim i drugim miejscu a w tych latach Mistrzem Świata został Fernando Alonso. Jednak to Schumiego okrzyknięto najlepszym i najbardziej wszechstronnym kierowcą w Historii (Stwierdziili to Nikki Lauda i David Coulthard – dwie legendy F1).

W sezonie 2007 rozpoczęła się praca Schumachera jako doradcy w Teamie Ferrari. W latach 2007 -2009 był doradcą dyrektora generalnego Teamu z Maranello – Jean Todda (dzisiejszego szefa FIA). Schumacher testował rozwiązania inżynierów (głównie z dziedzin elektryki i aerodynamiki) i dzielił się z nimi swoimi spostrzeżeniami.

Powrót na tor

W grudniu 2009 roku świat obiegła wiadomość o powrocie mistrza na tor. Rzeczywiście Michael powraca do F1 w sezonie 2010 w wieku 41 lat. Jego powrót jest porównywany do takich legend jak Nikki Lauda, Nigela Mansella czy Juana Manuela Fangio. Sezon 2010 był jednak pierwszym od czasu sezonu 1991 w którym Schumacher nie uzyskał żadnego zwycięstwa, podium, pole position ani najlepszego okrążenia. Wynikało to głównie z faktu że Schumi nie mógł „przestawić się” do nowego bolidu, jak również z faktu, że popełniał przewinienia za które był karany (choćby zepchnięcie Rubensa Barichello na barierę oddzielającą boxy od prostej start- meta w GP Węgier).

Podobnie zakończyły się dla Schumiego sezony 2011 i 2012. We wrześniu 2012r pojawiła się informacja, że miejsce Schumachera w Mercedesie zajmie Lewis Hamilton. Ostatnim wyścigiem mistrza było GP Brazylii, gdzie zajął siódmą lokatę. Cały sezon zakończył na 13 miejscu zdobywając jedyne 49 punktów.

Poza torem

Życie prwatne Schumacherów wiązało się również z wyścigami. Jego brat Ralf również był kierowcą F1 w latach 1997-2007. W sierpniu 1995r Michael ożenił się z Corinną Betsch, z którą ma dwoje dzieci. Był wielokrotnie uznawany za Najlepszego sportowca Niemiec. W ramach uznania zasług w 2007 roku otrzymał złoty medal FIA. Był ambasadorem UNESCO, na rzecz której przeznaczył 1,5 mln Euro. Poza torem amatorsko uprawiał piłkę nożną, jazdę konną oraz narciarstwo.

Wypadek na nartach w 2013r

29 grudnia 2013r Schumacher zjeżdżał ze swoim synem na nartach w Alpach Francuskich. Przy małej prędkości upadł i uderzył głową o kamień, co mimo założonego kasku wywołało u niego uraz głowy. W ciągu 15 min od zdarzenia przetransportowano go do lokalnego szpitala, a następnie do kliniki w Grenoble (specjalizującej się w urazach mózgu). 30 grudnia podano, że jego stan jest krytyczny i że został wprowadzony w stan śpiączki farmakologicznej. W tym stanie pozostawał przez następne pół roku. W czerwcu rzeczniczka Schumachera potwierdziła, że został on wybudzony ze śpiączki. Na początku września 2014 Schumacher opuścił szpital i został przewieziony do swojego domu, gdzie jego rehabilitacja jest kontynuowana. Od tego momentu informacje o stanie zdrowia kierowcy są pilnie strzeżoną tajemnicą rodziny.

Serena Williams

Źródło: http://sport.dziennik.pl/

Serena Jameka Williams urodzila się w Sainaw w stanie Michigan 26 września 1981r. jako najmłodsza z 5 córek Richarda Williamsa i Oracane Prince – 3 z poprzedniego związku matki.

Gdy miała 3 lata jej rodzina przeniosła się do Campton w Californii, gdzie Serena rozpoczęła swoją przygodę z tenisem. Ich rodzice zmieniali się na stanowisku trenera sióstr (Venus również jest zawodową tenisistką). W wieku lat 9 po raz kolejny przeprowadzili się. Tym razem rodzina Williams osiadła w Palm Beach na Florydzie, tak aby siostry mogły uczęszczać do Akademii Tenisowej Ricka Macci. Rok później przestały jednak brać udział w turniejach, gdyż ich ojciec chciał aby skupiły się na nauce. Dodatkowo wpłynęło na to rasistowskie zachowanie wobec dziewczynek na turniejach. Serena była wtedy numerem jeden w rozgrywkach juniorskich w Stanach Zjednoczonych z bilansem 46-3.

Gdy była w 9-tej klasie ojciec przestał posyłać ją na zajęcia do Akademii Tenisowej i sam przejął funkcję trenera sióstr Williams.

Debiut na profesjonalnym korcie

Ojciec chciał, aby poczekała z debiutem do osiągnięcia 16 lat. Serana jednak chciała zadebiutować już w wieku lat 14 na turnieju w Oakland w Californii (kwiecień 1995). Jednak sprzeciwiła się temu WTA (Woman’s Tennis Association) ze względu na młody wiek.

Oficjalny debiut Sereny w profesjonalnym turnieju nastąpił jednak w tym samym roku w Quebecu (listopad 1995) – znalazła bowiem możliwość obejścia zasad dotyczących wieku i otrzymała dziką kartę. Jednak swój pierwszy turniej zakończyła w pierwszej rundzie kwalifikacyjnej. Williams wygrała w tym meczu tylko 2 gemy.

Debiut  w głównym turnieju to dopiero rok 1997. W listopadzie tego roku podczas turnieju Ameritech w Chicago Serena sklasyfikowana na 307 miejscu w rankingu pokonała światowe numer 7 Mary Price oraz numer 4 rankingu Monikę Seles. Te zwycięstwa spowodowały, że stała się najniżej sklasyfikowaną zawodniczką w nowożytnej erze Tennisa, która pokonała dwie zawodniczki z pierwszej 10 Rankingu WTA. Rok 1997 skończyła jednak z awansem na 99 miejsce w rankingu WTA.

Rok 1998 rozpoczęła od turnieju w Sydney, gdzie odpadła w półfinale (Pokonując wcześniej nr 3 – Lindsey Davenport). W tym samym roku zadebiutowała w Wielkoszlemowym turnieju. Odpadła jednak w drugiej rundzie Australian Open przegrywając z Venus Williams w pierwszym profesjonalnym meczu między siostrami. Zresztą rok 1998 był jedynym w karierze Williams w którym startując we wszystkich turniejach wielkoszlemowych nie wygrała żadnego.

Dalsza kariera

Pierwszy sukces przyszedł dopiero w roku 1999, gdy Serena pokonała w finale Open Gaz de France francuskę Amelie Mouresmo. Pierwszym wygranym turniejem Wielkiego Szlema Sereny było US Open w tym samym roku, gdzie pokonała Martinę Hinggis. W tym sezonie weszła też do pierwszej 10 rankingu kończąc go na miejscu 4.

Od tego czasu mamy do czynienia z dominacją sióstr Williams. Serena w trakcie kariery rozegrała jak do tej pory 92 finały WTA w grze pojedynczej (bilans 72-20), 24 finały deblowe (Bilans 23-1) oraz 4 w Mixcie (Bilans 2-2). Jest też czterokrotną złotą medalistką Olimpijską (3 razy w deblu z siostrą i 1 raz w singlu). Jako apogeum można podać lata 2013-2015, gdy kończyła te sezony jako liderka światowego rankingu.(w 2015 dokładając do tego trzy wygrane w turniejach Wielkiego Szlema).

Życie prywatne

Serena Williams od grudnia 2016 roku jest zaręczona ze współtwórcą portalu Reddit Alexisem Ohanianem, z którym ma córeczkę Alexis, urodzoną we wrześniu 2017.

Michael Jordan

źródło: http://sportslive.ru/

Michael Jeffrey Jordan urodził się 17 lutego 1963 roku na nowojorskim Brooklynie. Jest środkowym z pięciorga dzieci Jamesa Jordana i Deloris Jordan (z d. Peoples). Gdy Michael miał 2 lata jego rodzina wróciła w rodzinne strony – do Północnej Karoliny, gdzie Jordan się wychowywał W trakcie nauki, początkowo ze względu na niski wzrost bardziej skupiał się na innych sportach(np. na Baseballu). W pierwszej klasie liceum nawet początkowo nie dostał się do składu koszykarskiego. Jednak w następnym roku kiedy urósł o ponad 10 cm został przyjęty do składu na pozycję skrzydłowego. Wtedy też wybrał numer 23 o połowę mniejszy od 45 czyli tego numeru, który nosił jego brat Larry.

W listopadzie 1980 roku rozpoczął naukę na znanej uczelni North Carolina at Chapel Hill (University of North Carolina), gdzie w drużynie koszykarskiej spotkał dwie inne legendy NBA – Jamesa Worthy’ego i Sama Perkinsa. W 1982 roku Drużyna z Uniwersytetu Północnej Karoliny ograła w Finale Georgetown, a Jordan zdobył decydujące o zwycięstwie punkty.

Koleny przełomowy rok to 1984, gdzie Michael Jordan został wybrany jako gracz roku na poziomie College’ów (Collage Player of The Year). W tym samym roku opuszcza szkołę i przystępuje do Draftu w lidze NBA. Wraca na uczelnie dwa lata później (w przerwie w wyniku kontuzji) i kończy edukację.

NBA

Ze względu na skromną posturę wybrany w drafcie dopiero z numerem 3. przez Chicago Bulls. Już od pierwszego sezony wyrósł na gwiazdę ligi, dzięki ofensywnemu stylowi gry, który prezentował. Wystąpił w nim w Meczu Gwiazd, gdzie zdobył 7 punktów przebywając na parkiecie przez 22 minuty. Jako lider drużyny doprowadza ją do play-off, jednak Byki odpadają w pierwszej rundzie tej fazy. Rok później w wyniku kontuzji opuścił sporą część sezonu a jego drużyna przegrała w pierwszej rundzie play-off z późniejszymi mistrzami NBA – Boston Celtics.

W latach 1987 – 1993 to era rozwoju w grze Jordana . W sezonie 87/88 jako jedyny gracz w historii NBA został wybrany najlepszym strzelcem i najlepszym obrońcą sezonu. W latach 1988 – 1990 chicagowskie Byki regularnie meldowały się w play-offach i regularnie z nich odpadali, zawsze przeciwko Detroit Pistons.

1991-1993 Tytuły mistrzowskie

Pierwsze zwycięstwo w rozgrywkach to sezon 90/91. Byki jak burza przeszły przez sezon zasadniczy wygrywając 61 z 82 meczów. W fazie play-off natomiast bez problemu awansowali do finału konferencji, gdzie czekali gracze z Detroit. Zdawaćby się mogło, że historia zatoczy koło i Chicago Bulls odpadną jednak m in. dzięki wkładowi Jordana drużyna z Chicago pewnie w 4 meczach pokonała potentata z Detroit. Awansowała dzięki temu do finału ligi, gdzie mierzyła się z Los Angeles Lakers z Magic Johnsonem w składzie. Pomimo porażki w pierwszym meczu wygrali kolejne 4 i zdobyli pierwszy w historii tytuł Mistrzów NBA. W kolejnym sezonie obronili mistrzostwo (wygrywając 64 mecze z 82 w sezonie zasadniczym i ogrywając w 6 meczach Portland Trail Blazers). W tym roku Michael po raz drugi wystąpił na Igrzyskach Olimpijskich. Na Olimpiadzie w Barcelonie, gdzie z drużyną USA wywalczył drugie złoto (wygrywając każdy mecz przewagą średnio 40 pkt.).

To spowodowało „zadyszkę” Byków w sezonie 92/93, gdzie wygrali tylko 53 mecze i weszli do play-off. Bez problemu przeszli pierwsze dwie rundy i w finale Konferencji Wschodniej stanęli naprzeciw New York Knicks. Finał skończył się wynikiem 4-2 dla Chicago (po przegranych dwóch pierwszych meczach). W finale ligi spotkali się z Phoenix Suns z Charlesem Barkleyem w składzie. Te serię spotkań określa się jako serię dekady. O mistrzostwie zadecydowały 3 pkt. zdobyte przez Michaela Jordana na 3,9 sek. przed końcem meczu. Byki po raz trzeci obroniły mistrzostwo.

Rozstanie z koszykówką i wielki powrót.

Po sezonie 1993 po dziewięciu sezonach w lidze zawodowej ogłosił swoje odejście. Chcąc spełnić marzenie swojego ojca postanowił spróbować sił w Baseballu. Jednak nie miał umiejętności, żeby grać w MLB. Sezon 94/95 zakończył występami w Lidze Double AA (dwie klasy niżej od najniższej klasy rozgrywkowej w Amerykańskim Baseballu), co doprowadziło do decyzji o zakończeniu po roku kariery Baseballowej.

Jednak Jordan nie mógł pozostać długo na sportowej emeryturze i powrócił do Chicago Bulls w sezonie 95/96. Razem z tą drużyną zdominował kolejne 3 sezony odchodząc razem z trenerem Philem Jacksonem w roku 1998r, zdobywszy wcześniej swój czwarty, piąty i szósty pierścień mistrza NBA. Po jego odejściu klub z Chicago nie odnosił już tak spektakularnych sukcesów.

Później zaliczył jeszcze dwa sezony jako zawodnik Washington Wizards (jednak bez większych sukcesów i w 2003 roku ostatecznie zakończył przygodę z czynną koszykówką.

Poza kortem koszykarskim

Zarówno w trakcie kariery jak i po jej zakończeniu czynnie uprawia Golf, stale uczestnicząc w turniejach pokazowych. Jest też ikoną marki Jordan Brand, jeździ na motorze (ma własny klub motorowy) i udziela się charytatywnie. Od 2006 jest również właścicielem zespołu Charlotte Hornets. A od 11 września 2009 roku członkiem koszykarskiej Galerii Sław (Hall of Fame). W 2016 roku otrzymał z rąk Baracka Obamy prezydencki medal Wolności (Najwyższe cywilne odznaczenie u USA).

Pele

źródło: http://www.digitalspy.com/

Właściwie Edson Arantes do Nascmento urodził się 23 października 1940r w Tres Coracoes w Brazyli. Był synem Joao Ramosa do Nascimento (Dondinho), który również był piłkarzem (Grał jako napastnik w lidze Brazylijskiej). Rodzina Pele nie należała do zamożnych więc przyszły gwiazdor dorabiał chwytając się różnych zawodów (m in. jako pucybut). Od małego jednak był zafascynowany piłką nożną.

Kariera klubowa

W wieku lat 15 został wypatrzony przez byłego reprezentanta Brazylii Waldemara de Brito i w ten sposób zadebiutował on w klubie Santos FC Pierwszy mecz rozegrał w 1956 r z Corinthians Santo Andre (Porażka 1:7) i wpisał się w nim na listę strzelców.

Z Santosem związał się na następne 18 lat i zdobywał z nim Mistrzostwa Stanu Sao Paulo (x11), Puchar Brazyli (x5), Puchar Interkotynentalny (x2) i Copa Libertadores, czyli odpowiednik europejskiej Ligi Mistrzów (x2). W 638 meczach strzelił 619 bramek.

W 1975 roku przeszedł do lepiej opłacanej Amerykańskiej Ligi Piłki Nożnej (NASL), gdzie występował w New York Cosmos. Do roku 1977 zagrał w 56 meczach i strzelił 31 bramek. Z Cosmos zdobył w 1977 roku Mistrzostwo Ligi NALS. W 1977 roku Pele zakończył karierę klubową.

Reprezentacja Brazylii

Debiut reprezentacyjny Pelego miał miejsce w 1957r. Pierwszym rywalem reprezentacyjnym Nascimento była Argentyna. Pomimo, że strzelił bramkę mecz zakończył się przegraną „Canarinhos” 1:2. To jest też jedyny mecz reprezentacyjny, gdzie strzelając bramkę zszedł z boiska pokonany.

Rok później pojechał na swoje pierwsze mistrzostwa świata do Szwecji. Początkowo siedział na ławce rezerwowych. Brazylia jednak rozpoczęła ten turniej słabo, co sprawiło, że trener Feolia zaryzykował i postawił na młodego zawodnika. Pele oczarował publiczność swoją grą i doprowadził Brazylię do mistrzostwa świata (5:2 ze Szwecją). Sam Pele zajął na tym turnieju 2 miejsce w klasyfikacji strzelców, zdobywając 6 goli.

Kolejne mistrzostwa w Chile to pomimo triumfu Brazylii (3:1 z Czechosłowacją) turniej bez historii dla Pelego – rozegrał na nich tylko dwa mecze po czym doznał kontuzji. Na mistrzostwach w Anglii Brazylia nie wyszła nawet z grupy ( wygrała 1 z 3 meczów). Pele w tym turnieju zdobył tylko jedną bramkę.

Kolejne Mistrzostwa Świata miały miejsce w Meksyku. Pele początkowo ogłosił, że na nich nie wystąpi. Jednak w ostatnim momencie zmienił zdanie i pojechał na turniej. Ówczesna drużyna Brazylii, której trenerem był Mario Zagallo uważana jest za jedną z najlepszych ekip w historii dyscypliny. Zdobyli na tych Mistrzostwach tytuł deklasując w finale Włochów 4:1, a Pele zakończył turniej z 4 bramkami co dało mu ex equo 4 miejsce w klasyfikacji strzelców.

Po tych Mistrzostwach świata zakończył karierę w reprezentacji (Rozgrywając 91 oficjalnych spotkań i strzelając w nich 77 bramek). Ciekawostką jest też fakt, że gdy w składzie Brazyli występował razem z Garrinchą nigdy nie przegrał meczu (32 spotkania 29 zwycięstw). Reasumując Brazylia w Erze Pelego zdobyła 3 Mistrzostwa Świata (na 4 turnieje w których grali).

Po zakończeniu kariery

Zaraz po zakończeniu kariery zawodniczej został dyrektorem sportowym Santos FC. Promował też piłkę nożną jako sport na całym świecie. Udzielał się w mediach będąc twarzą takich marek jak PepsiCo, Coca-Cola, MasterCard czy Puma. Zagrał w filmie „Ucieczka do zwycięstwa” (reż. Jahn Huston) oraz próbował swoich sił jako komentator sportowy.

W 1992 r. został ambasadorem Narodów Zjednoczonych ds. Ekologii i środowiska oraz Ambasadorem Dobrej Woli UNESCO. W 1995 roku przyjął stanowisko brazylijskiego ministra sportu, które piastował przez trzy kolejne lata.

Wielokrotnie odznaczany. W 1963 został kawalerem francuskiej Legii Honorowej. W 1997r. otrzymał z rąk Elżbiety II Order Imperium Brytyjskiego, W roku 1999 został wybrany na sportowca XX wieku przez MKOl. W roku 2003 otrzymał brazylijski Order Zasługi dla Kultury. Od 2010 roku jest też honorowym prezydentem odrodzonego klubu New York Cosmos.

Prywatnie 2- krotnie żonaty i rozwiedziony. Z tych związków posiada piątkę dzieci.

Podsumowanie

I tak właśnie wygląda kolejne pięć inspirujących nas postaci. Wszyscy oni włożyli niesamowitą pracę w to aby stać się wielkimi. Niektórym (np. Boltowi) dopomogły zdolności, jednak warto zaznaczyć, że w dobie „dopingu w sporcie” (Zobrazowanej choćby w oscarowym „Ikarze”) Ci przedstawiciele swoich dyscyplin pozostali „czyści”. Warto się od nich zatem uczyć po pierwsze miłości do tego co się robi a po drugie wytrwałości w dążeniu do celów.

To tyle w dzisiejszym artykule. Na kolejne zapraszamy już niebawem :) A jacy są Wasi ulubieni sportowcy? Podzielcie się nimi w komentarzach pod tym tekstem :)

Post Najbardziej Inspirujący Ludzie Świata cz. 9 – Edycja Sportowa pojawił się poraz pierwszy w Coworking Warszawa Praga-Północ.

Social Media – Narzędzie do bezkarnego podglądania.

„O ! Monika była na wakacjach!”, „Ani urodziła się córeczka, a Andrzej bardzo zabalował w sobotę!” Takie rzeczy przychodzą nam często do głowy gdy przeglądamy nasze tablice na portalach społecznościowych. Szczególnie jeśli mamy dużo znajomych to codziennie jesteśmy zalewani nowymi informacjami o osobach połączonych z nami w sieć. Postawić należy nawet tezę, że dziś sami odzieramy się ze swojej prywatności właśnie przez naszą obecność w Social Media. Ponadto takie „podglądanie znajomych” stało się w dzisiejszych czasach zjawiskiem powszechnie akceptowalnym. Dzieje się tak głównie dlatego, że tak działają portale społecznościowe. Dochodzi nawet czasami do groteskowych sytuacji, gdy fizyczne wejście do jakiegoś pomieszczenia uważane jest co najmniej za zgrzyt towarzyski. „Wejście wirtualne” np. przez Instagram jest natomiast społecznie akceptowane (weźmy choćby szatnie w siłowni /na basenie etc. ). Podglądanie czyjegoś życia poprzez Social Media jest dziś normą i mimo, że mamy narzędzia aby temu zapobiec – choćby możliwość oznaczenia konkretnych treści jako prywatne/ lub korzystanie z różnych opcji prywatności na naszym profilu w SM, to dość rzadko z nich korzystamy. Dlaczego tak jest ?  

Social Media, a potrzeba przynależności.

Wynika to przede wszystkim z naszej potrzeby przynależności. To jedna z podstawowych potrzeb, którą ujął w swojej piramidzie autor teorii hierarchii potrzeb, amerykański psycholog Abraham Maslow. Potrzeba ta wyraża się w stwierdzeniu, że każdy z nas potrzebuje być częścią jakiejś większej grupy. Dodatkowo potrzebujemy być zaakceptowani w grupie do której należymy. Doskonale w realizację tej potrzeby wpisują się Media Społecznościowe. Patrząc choćby przez pryzmat Facebooka. Zakładając konto na portalu stajemy się jednym z 2 mld. użytkowników portalu – to dość spora grupa :-). Dodatkowo na naszym wall’u możemy uzewnętrznić się w każdym interesującym nas temacie, a portal zapewnia nam też mniejsze społeczności, które specjalizują się w danej dziedzinie (Grupy na Facebooku, których jest mnóstwo). Więc w imię przynależności zgadzamy się na konwencję zaproponowaną przez Portal, a która zakłada to że udostępnimy coś „o nas” w zamian za informację o innych użytkownikach. Fakt, że możemy zastrzec treści tylko dla naszych „znajomych” nic tak naprawdę nie zmienia, bo prywatność tracimy wraz z akceptacją zaproszenia do znajomych.  

Like, czyli siła która nas napędza.

Like, Share, czy fallow są dodatkowymi motywatorami. Ich liczba bowiem stanowi dla naszego mózgu informację, że nasze posty podobają się Innym. Jest to swoistego rodzaju natychmiastowa gratyfikacja (nagroda) dla nas za nasz „wysiłek” włożony w tworzenie treści. Jeśli się pojawiają wywołuje to w naszym umyśle poczucie, że zostaliśmy docenieni, a to z kolei prowadzi do wydzielania dwóch hormonów – dopaminy i oxytocyny.

Dopamina

Ten pierwszy bywa nazwany hormonem szczęścia jednak jak pokazują badania choćby psychologów z uniwersytetu Columbia, ten hormon wywołuje w nas rządzę poszukiwań. To dzięki dopaminie poszukujemy informacji, chcemy poszerzać naszą wiedzę etc. Chodzi tutaj o poszukiwanie zarówno w celu uzyskania jakiejś nagrody jak również w obronie przed jakąś nieprzyjemnością – U żołnierzy z PTSD (Zespołem stresu pourazowego ) poziom dopaminy wędrował w górę jeśli słyszeli wystrzał (co na pewno nie jest miłym przeżyciem). Jest ona stymulowana przez małe znalezione przez nas informację jak również przez „kolejki szczęścia”, czyli środowisko jakim są Social Media. Jednocześnie jest tak silnie uzależniająca, że potrzeba napisania tweeta jest silniejsza od uzależnienia od alkoholu, czy papierosów.

Oxytocyna

Drugi hormon to oxytocyna czyli hormon wydzielany w sytuacjach przyjemnych i kojarzony jako „hormon miłości” czyli np. podczas uścisku lub pocałunku. Pozwala na obniżenie poziomu strasu i większe poczucie empatii etc. Badania pokazują że w trakcie korzystania z social media poziomy oxytocyny w naszym organizmie może podnieść się aż o 13 %, co jest spotykane np. u osób w dniu ich ślubu. To powoduje, że statystycznie rzecz biorąc ludzie korzystający z portali społecznościowych są mniej podejrzliwi wobec innych ludzi (użytkownik Facebooka jest o 43% bardziej ufny w stosunku do większości ludzi niż przeciętny Internauta) Działanie tych dwóch hormonów powoduje, że korzystanie z Social Media, czyli tweetowanie, przeglądanie Facebooka, etc. jest dla nas z jednej strony przyjemne, a z drugiej bardzo uzależniające.  

Social Media – W pogoni za perfekcją.

Kolejna sprawa to fakt, że poprzez social media możemy kreować siebie takimi jak chcemy by widzieli nas inni. Badania pokazują że ok. 30-40% tego o czym mówimy dotyczy naszej autoprezentacji. W mediach społecznościowych ta liczba podnosi się do ok. 80% postów. Dlaczego tak jest? Głównie dlatego, że media społecznościowe dają nam czas na to, aby „dogiglać” każdy szczegół podczas gdy rozmowa twarzą w twarz jest chaotyczna i bardziej rozbita. Jeśli uważasz, że problem Cię nie dotyczy zastanów się czy kiedykolwiek wstawiłeś na swoją tablicę na Facebooku zdjęcie, które (nie w sposób celowy) było nieostre, prześwietlone, niedoskonałe? Nie… No właśnie, ja też nie :-)    

Perfekcja w social media – możliwe problemy.

Rodzi to kilka kwestii, o których krótko teraz. Po pierwsze to wyścig o uznanie. Każdy z nas wstawiając zdjęcie/film/ post w medium społecznościowym oczekuje tego, że jego aktywność zostanie zauważona. To „zauważenie ” wyraża się, często niesłusznie w liczbie reakcji na Facebooku, komentarzy czy udostępnień. Reakcje, komentarze i udostępnienia stały się pewną walutą społeczną, której oczekujemy za nasz wysiłek, a której otrzymanie powoduje u nas dobre samopoczucie. Problem pojawia się jeśli tej waluty zabraknie – W tym wypadku czujemy się źle, w końcu daliśmy z siebie dużo, żeby zdjęcie było dobre a tekst chwytliwy, natomiast nie ma żadnej reakcji ze strony naszych znajomych. Zaczynamy się zatem zastanawiać dlaczego tak jest. Może dlatego, że nie jesteśmy dla innych tak fajni jak myśleliśmy, albo wrzucone przez nas zdjęcie nie jest wystarczająco cool (mimo, że my uważamy, że jest). Doszukując się tej przyczyny dochodzimy do profili naszych znajomych, którzy pod podobnym zdjęciem zgarnęli 10, 15, 50 lub 100 like’ów, co jeszcze bardziej może w najlepszym wypadku podkopać naszą samoocenę, w gorszym spowodować usunięcie zdjęcia/ czy postu, bo chcemy być lubiani i doceniani. Do tego dochodzi sam element oczekiwania. Schemat jest prosty – wrzucamy coś do sieci i czekamy 5,10,15 min co chwilę sprawdzając powiadomienia w naszym telefonie. Prowadzi to do sytuacji, kiedy na spotkaniu ze znajomym na piwie częściej gapimy się w ekran naszego smartphone’a niż rozmawiamy z naszym rozmówcą. Jeśli powiadomienia nie przychodzą czujemy się źle. Sam złapałem się na tym parę razy i od tej pory staram się (po zameldowaniu w konkretnym miejscu – tak też lubię się chwalić) wyłączyć Internet w telefonie.

FOMO

Takie zachowanie może też wynikać z tzw. FOMO (ang. Fear of Missing Out) czyli lęku o to, że ominie nas ważna informacja/ wydarzenie. Media Społecznościowe poza miejscem gdzie możemy porównać się z innymi stały się również miejscem dzielenia się informacjami i ważnymi wydarzeniami. Ten syndrom jest potęgowany przez ciągły dostęp do Internetu w tym właśnie do mediów społecznościowych. FOMO,  jak tłumaczy tutaj psycholog Igor Rotberg,  to poczucie lęku i dyskomfortu spowodowane tym, że nie jesteśmy na bieżąco. Powoduje ono u nas sytuację stresogenną, którą możemy rozładować tylko poprzez sprawdzenie powiadomień i upewnieniu się, że na pewno nic nam nie umknęło. Jednak nie chodzi tylko o sprawdzanie powiadomień ale również o nieodpartą chęć uczestnictwa. Osoby cierpiące na FOMO czują potrzebę dzielenia się ze znajomymi wszystkimi nawet najdrobniejszymi szczegółami swojego życia, tak aby nie być pominiętymi przez innych, bycia zauważonym i lubianym przez innych. Powyższe przykłady to tylko brak pozytywnego feedbacku dla naszej działalności w Social Media, które wpływają na naszą pewność siebie , samoocenę i wywołują w nas stres w tym FOMO. Teraz pokażę co może stać się gdy feedback jest negatywny, o co w dzisiejszym świecie nie jest trudno.  

Hate jako źródło depresji.

Aby być fair zacząć należy od tego, że depresja powodowana przez social media nie sprowadza się tylko i wyłącznie do złego feedbacku otrzymanego pod naszymi postami. To ma też związek porównywaniem siebie z innymi, o którym pisałem wcześniej. Patrzymy na tablice naszych znajomych na Fejsie i toczymy ze sobą wewnętrzny monolog, gdzie zadajemy sobie pytanie dlaczego moje życie w danym aspekcie (wakacje, związki, imprezy etc.) nie jest tak fajne jak życie osoby x? Albo ale fajna figura, jestem taka/taki gruby. Ponadto z depresją w społeczeństwie mieliśmy już do czynienia wcześniej choćby patrząc w telewizji na celebrytów, sławnych sportowców, aktorów etc. Jednak to dopiero Sieci społecznościowe spotęgowały ten efekt – Według badań latach 2005 do 2014 odsetek poważnych zdarzeń depresyjnych u młodocianych amerykanów wzrósł z 8,7% do 11,3% (największy wzrost u osób 12-20-sto letnich), a u młodych dorosłych z 8,8% do 9,6%. Za główne przyczyny podaje się właśnie porównywanie z innymi „lepszymi” od nas ale również właśnie wspomniane negatywne komentarze (których często nie powiedzielibyśmy w twarz), które jeszcze bardziej potęgowały to zjawisko. Za najbardziej depresogenne portale zostały uznane Twitter, Instagram, Facebook i Snapchat.  

Kwestia Cyberbullying /Cyberprzemocy.

Poza zwykłymi niemiłymi komentarzami możemy mieć ponadto do czynienia z cyberprzemocą (ang. Cyberbullying) czyli zjawiskiem, gdzie ktoś jest zastraszany, wyśmiewany i napastowany za pośrednictwem środków elektronicznych (emaila, forów internetowych, social media etc. ) Może ono przyjmować różne formy. Przerażające jest tutaj to, że ofiary cyberprzemocy najczęściej szukają pomocy u źródła czyli w Internecie (Najczęściej na forach internetowych) Jest to zjawisko o tyle straszne, że jeśli pozostawimy takiego człowieka samemu sobie 2 do 9 razy częściej myśli on o popełnieniu samobójstwa. W tym kontekście dość głośna była sprawa Tylera Clementi – studenta Uniwersytetu Ruthgers w New Jersey który przez nagranie wideo zamieszczone przez jego współlokatora z akademika popełnił samobójstwo skacząc z mostu Jerzego Waszyngtona w Nowym Jorku.  

Social Media – co możemy zrobić?

Po tym co napisano wyżej można istotnie odnieść wrażenie, że Social Media są z jednej strony dobrodziejstwem współczesnego społeczeństwa, gdyż zapewniają nam szybką formę kontaktu ze sobą. Z drugiej jednak strony mogą doprowadzić do poważnych problemów o których wspomniałem wyżej. Odpowiadając na pytanie postawione w tytule tego artykułu należy jednak stwierdzić, że są one tylko narzędziem w naszych rękach i że to my odpowiadamy za to jak z nich korzystamy. Ten temat jest o tyle straszny, że o ile nie dojdzie do tragedii Social Media traktuje się jako niegroźną rutynę.  

Social Media to używka?

Jeśli się jednak bliżej przyjrzeć nie sposób nie zgodzić się ze stwierdzeniami wyrażonymi przez Simona Sineka, który w wywiadzie telewizyjnym stwierdził, że mamy do czynienia z generacją (nie znającą życia przed erą Social Media), która ma problemy z niską samooceną, depresją i tworzeniem relacji. Jednak to nie wina tej generacji i musimy im jakoś pomóc. Przedstawia on Social Media jako używkę podobną do tytoniu czy alkoholu z tą różnicą, że w wypadku tradycyjnych używek mamy ograniczenia wiekowe, natomiast tak naprawdę nie ma go na Social Media. Zachęca on do uczenia bieżącej generacji tego czego jej brakuje, czyli cierpliwości w tworzeniu relacji, a najlepiej robić to,  jego zdaniem,  przez kontakt z drugim człowiekiem Pokrewny pogląd wyraziła Bailey Parnell w trakcie Konferencji TEDx na Uniwersytecie Ryersona. Stwierdziła ona że Social Media mogą ale nie muszą źle wpłynąć na twoje zdrowie psychiczne i że to od ludzi zależy czy tak będzie. Co ważne wymieniła też cztery proste kroki do poprawy sytuacji. Są to:

1. Rozpoznać problem (w czym mam nadzieje pomoże Ci też ten tekst)
2. Zadbać o naszą „dietę social media” – czyli przefiltrować treści, znajomych, naszą tablicę na portalu społecznościowym etc., krótko mówiąc spojrzeć krytycznie na nasz profil/walla, podobnie do klasycznej diety.
3. Co pozwoli nam stworzyć dla nas lepsze doznania online.
4. Budawać dobre wzorce zachowań w sieci – Czyli reagować na przejawy cyberprzemocy, jeśli je zobaczymy tworzyć pozytywne grupy na SM, Inspirować naszych znajomych i znajomych naszych znajomych, Być pozytywnym w sieci. Zamieszczać odpowiednie treści, aby korzystanie z SM było dobre ;-)

Jeśli jesteście ciekawi tych wystąpień zamieszczam je poniżej– naprawdę dają one do myślenia. Podzielam jednak zdanie obojga, które wyraża się w sformułowaniu, że same Social Media nie są niczym złym ani dobrym i że to od ludzi zależy jak będą z nich korzystać.

A jak tam wasze korzystanie z Social Media? Nadal gorączkowo sprawdzacie swój telefon? Czy zauważyliście u siebie oznaki FOMO? Dajcie znać w komentarzach i do zobaczenia przy kolejnym tekście.

Post Social Media – Nieszkodliwa rutyna czy kolejna współczesna używka? pojawił się poraz pierwszy w Coworking Warszawa Praga-Północ.

Malcom X

Kariera przestępcza,więzienie i przejście na Islam

Nation of Islam

Konflikt z Nation of Islam i śrmierć

Nelson Mandela

Początek walki z Apartheidem

„Włócznia Narodu”

Proces w Rivonie i 30 lat w więzieniu

Prezydent Mandela

Wycofanie się z polityki

Mohandas K. Gandhi

Pobyt w Londynie, Afryce Południowej i powrót do Indii

Wzrost wpływów politycznych Gandhiego i pobyt w więzieniu

II WŚ, Godse i zamachy

Abraham Lincoln

Praca zarobkowa i pierwsze kroki w polityce

Lincoln w Izbie Reprezetantów

16 Prezydent Stanów Zjednoczonych i Wojna Secesyjna

II Kadencja i kwestia niewolnictwa.

Zamach i śmierć prezydenta Lincolna

Święta Matka Teresa z Kalkuty

Nauka Angielskiego i życie jako Loretanka

Nowe Powołanie i praca misyjna

Misjonarki Miłości.

Kłopoty ze zdrowiem, śmierć, kanonizacja i uznanie.

Podsumowanie

Post Najbardziej inspirujący ludzie świata cz. 8 pojawił się poraz pierwszy w Coworking Warszawa Praga-Północ.

Sokrates

Źródło: Wikicommons

Jeden z trzech najwybitniejszych (obok Platona i Arystotelesa) starożytnych filozofów greckich. Na tyle wybitny, że całą wcześniejszą filozofię grecka nazwano filozofią przedsokratejską O życiu Sokratesa wiemy stosunkowo niewiele. Urodził się ok. 470 r. p.n.e. w Atenach, jako syn kamieniarza i akuszerki. Z wyjątkiem wypraw wojennych, gdzie walczył jako hoplita przez całe życie nie opuszczał Aten. Według źródeł miał jedną lub dwie żony i trójkę dzieci.

Sporo wiemy natomiast o okolicznościach jego śmierci. W 399r p.n.e. został on bowiem oskarżony o niewyznawanie bogów, których uznawało państwo i wyznawanie bogów przez nie nieuznawanych oraz o psucie młodzieży. Sprawą Sokratesa zajmował się ateński sąd ludowy (dikasterion). W pierwszym głosowaniu uznano winę Sokratesa (prawdopodobnie stosunkiem głosów 280:220). Sokrates miał prawo do zadeklarowania kary, która wg. niego powinna go spotkać. Jak podają źródła zaproponował on utrzymanie na koszt państwa lub zapłacenie bardzo małej grzywny. W drugim głosowaniu decydowano między karą zaproponowaną przez oskarżenie a karą zaproponowaną przez oskarżonego. Tutaj sędziowie wybrali zaproponowaną przez oskarżenie karę śmierci. Po pobycie w więzieniu (okres 30 dni) Sokratesa stracono poprzez podanie cykuty.

Sprecyzowanie poglądów Sokratesa jest również trudne, gdyż sam filozof nie pozostawił po sobie żadnych tekstów. Poglądy Sokratesa zostały natomiast zawarte np. w dialogach Platona (jego ucznia), których Sokrates jest głównym bohaterem. W jego ustach często umieszczane są jednak poglądy samego Platona.

To Sokratesowi przypisywane jest słynne zdanie

Wiem, że nic nie wiem

, które możemy utożsamiać z jego podejściem do wiedzy. Wynika z niego, że uznawał siebie za poszukiwacza prawdy. Jest autorem tzw. metod sokratycznych (prowadzenia sporów), czyli metody elenktycznej i majeutycznej. Pierwsza sprowadzała się do nakierowania twierdzeń i argumentów rozmówcy tak, że dochodził on do wniosków absurdalnych i sprzecznych z pierwotną tezą. Ponadto Sokratesa uważa się za reorganizatora etyki greckiej z filozofii przyrody na filozofie duszy – ukierunkowaną głównie na badanie człowieka. Wedle Sokratesa to właśnie dusza odróżnia nas od zwierząt.

Platon

Źródło: Wikicommons

Był jednym z uczniów Sokratesa. Urodził się w roku 427 p.n.e. w Ateńskiej rodzinie arystokratów. Miejscem urodzenia Platona są wg. przekazów albo same Ateny albo wyspa Eginie. Właściwe imie Platona brzmiało Arystokles natomiast przydomek Platon nadano mu ze względu na atletyczną budowę ciała. W wieku lat 20 po odebraniu dobrego jak na ówczesne czasy wykształcenia spotyka Sokratesa, u którego uczy się przez 8 lat. Po śmierci Sokratesa udaje się w podróż po Grecji, Egipcie i Italii. Wraca po 12 latach. Po powrocie zakłada szkołę, którą nazywa Akademią Platońską i która szybko zyskała uznanie. To z niej wywodzili się jego uczniowie wśród których najsłynniejszym był Arystoteles.

Jeśli chodzi o filozofię Platona to pozostawił on po sobie 35 dialogów, które naukowcy dzielą na 9 części. Platon jest twórcą całego nurtu filozoficznego, który nazywamy Idealizmem Platońskim.

Kluczowym pojęciem dla Platona są właśnie Idee, które utożsamia z jedynym prawdziwym bytem, w odróżnieniu od rzeczy czy bytów materialnych. Wyróżniał on zatem dwa nieprzenikające się światy – świat idei i świat materialny. Wyjątkiem od te reguły była ludzka dusza i boska istota, którą Platon określił mianem Demiurga– Budowniczego świata. Dusza ludzka przed zamieszkaniem w ciele jest w świecie idei. Później zapomina tego co się tam nauczyła i przez życie uczy się tego na nowo aby po śmierci powrócić do świata idei. Dopóki nie nastąpiło to w pełni człowiek zdaniem Platona mógł się odradzać.

Platon jest również twórcą jednej z pierwszych teorii Państwa. Wg, niego idealne państwo powinno składać się z trzech stanów (podobnie jak dusza składa się z rozumu, popędliwości i pożądliwości):

Stan uczonych, odpowiedzialnych za rządzenie w Państwie

Stan strażników: pilnujących porządku wewnętrznego i bezpieczeństwa zewnętrznego

Stan Żywicieli: zapewniejący dla Państwa dobra materialne.

Był zwolennikiem silnej hierarchii społecznej. Silna i równa wobec siebie arystokracja, stanowiła o przetrwaniu Państwa. Wg. Platona Państwem powinni rządzić filozofowie, jako najmądrzejsi.

Kartezjusz

Źródło: Wikicommons

Właściwie Rene Descartes urodził się 31 marca 1596r w miejscowości La Haye-en-Touraine we francuskiej rodzinie szlacheckiej. Ok. 1607 roku rozpoczyna naukę w kolegium jezuickim w La Fleche gdzie przebywa do roku 1615. Później kontynuuje naukę w Paryżu gdzie w 1616 roku uzyskuje stopień z prawa cywilnego i kanonicznego na Uniwersytecie w Poitiers. W wieku 21 lat zaciąga się do Armii holenderskiej (sprzymierzonej z Francją). W 1621 roku rezygnuje ze służby i wraca do Paryża gdzie zajmuje się matematyką i fizyką, oraz pisze pracę z metodologii nauk. W latách 1628 – 1649 spędził głównie w Holandii. W tym okresie powstała również najsłynniejsza rozprawa Kartezjusza „O metodzie“ (1637) z której pochodzi słynny cytat:

Myślę, więc jestem.

W 1648 roku przyjmuje pensję od króla Francji za wybitne zasługi dla rozwoju nauk (fizyki, matematyki, metodologii). Rok później wyjeżdża na zaproszenie królowej szweckiej Krystyny do Sztokholmu. Tam ma ją uczyć filozofii i służyć jej radą przy organizacji Szweckiej Akademii Nauk. W celu zachowania jak największej klarowności i czystość umysłu ustanowiono godzinę ich spotkań na godzinę 5:00 rano, co zakończyło się dla Kartezjusza fatalnie. Zmarł w wyniku zapalenia płuc 11 lutego 1650r.

Na jego cześć rodzinna miejscowość filozofa została w 1967r. zmieniła nazwę na Descartes.

Kluczowe dla filozofii Kartezjańskiej są dwa pojęcia fundacjonalizm i dualizm. Pierwsze wywodzi się stąd, że Kartezjusz zakładał istnienie fundamentu dla całości wiedzy ludzkiej. Szukał go poprzez opracowanie nowej metody filozofowania, Odrzucał przy tym Arystotelizm, który opierał się głównie na danych zmysłowy. Te z kolei Kartezjusz uważał za wysoce zawodne. A jeśli źródło jest zawodne to również sądy na nim zawarte też mogą być zawodne. Kartezjusz odrzucał tym samym całą opartą na Arystotelizmie filozofię scholastyczną (Arystotelizm pogodzony z nauką kościoła), w nurcie której był wychowany. Takie wąpienie (odrzucenie wszystkich niepewnych sądów) zwane wątpieniem kartezjańskim stanowiło zdaniem filozofa pierwszy krok w refleksji filozoficznej. Za fundament dla całości wiedzy pewnej i podstawę do dalszych sądów uznaje idee o której pisałem wyżej a więc słynne myślę więc jestem. Prawdy bowiem w odróżnieniu od zawodnych zmysłów muszą mieć charakter rozumowy.

Jeśli zaś o dualizm chodzi to jest to pogląd zgodnie z którym istnieją dwie rzeczywistości. Rzeczywistość fizyczna to taka gdzie materia jest rozlokowana w trójwymiarowej przestrzeni. Jej badaniem zajmują się nauki przyrodnicze. Rzeczywistość umysłowa złożona jest z myśli i świadomości i jest obszarem wolności. Te dwie sfery łączą się w człowieku. Dlatego część naszych zachowań można wyjaśnić w sposób mechaniczny. Powstaje zatem problem relacji w człowieku jaka zachodzi między rzeczywistością fizyczną – ciałem i umysłem (problem psychofizyczny), który jest do dziś jednym z kluczowych problemów filozofii i nauki.

Kartezjusz jest uznawany za jednego z największych filozofów w historii . Jego poglądy, do których kluczem jest fundacjonalizm i dualizm psychofizyczny określa się nawet mianem Kartezjanizmu. Uważany jest za ojca racjonalizmu. Zwolennikiem tej filozofii był m.in. Baruch Spinoza,

Immanuel Kant

Źródło: http://freedombunker.com/

Immanuel Kant przyszedł na świat 22 kwietnia 1724r w Królewcu jako syn rzemieślnika i córki rymarza. Jako młody człowiek otrzymał surowe luterańskie wykształcenie. W wieku lat szesnastu rozpoczyna studia filozoficzne na Uniwersytecie w Królewcu, które zakończył w roku 1746.

Do zainteresowań Kanta należała między innymi filozofia Gottfrieda Leibnitza, której wpływ widać później w twórczości Kanta. Po śmierci ojca w 1746r aby utrzymać się pracował jako nauczyciel dla elity pruskiego społeczeństwa. W 1755r. wydał swoją pracę magisterską, a następnie habilitacyjną, gdzie starał się połączyć teorię Newtona z filozofią Leibnitza.

Po śmierci swojego profesora Knutzena stara się o objęcie po nim katedry na Uniwersytecie. Zostaje zatrudniony w charakterze Privatdozenta . Z racji niskiej pensji nadal prowadzi prywatne lekcje. W 1770r. został profesorem metafizyki i logiki na Uniwersytecie w Królewcu. Pomimo absorbującej pracy na uczelni napisał w tym okresie Krytykę czystego rozumu (1781) uważaną za jedno z najważniejszych dzieł filozoficznych w historii. Jego uczniowie przeszli od kantyzmu do radykalnego idealizmu, co sam Kant potępił w liście otwartym z 1799r ., który uznaje się za ostatnie wystąpienie filozofa. Zmarł 12 lutego 1804 r również w Królewcu.

Jeśli chodzi o filozofię Kanta to zmuszony był on do wypracowania swojej filozofii nowego języka pojęciowego. Za podstawę przyjął on założenie o braku jakichkolwiek wcześniejszych założeń poza podstawowymi zasadami logiki.

Jednak to z czym powinniśmy kojarzyć Kanta to jego koncepcja etyczna i pojęcia imperatywu kategorycznego i imperatywu obowiązku. Dotychczas w filozofii próbowano dowieść istnienia takich bytów jak Bóg czy dusza ludzka i w oparciu o to wysnuwać sądy dot. etyki. Kant natomiast odszedł od tego trendu i zadowolił się stwierdzeniem że zarówno Bóg jak i dusza po prostu istnieją. Poprzestając na tym stwierdzeniu tworzy jedyną normę moralną, którą przyjmuje, czyli właśnie Imperatyw kategoryczny. Mówi on co następuje:

Postępuj wedle takich tylko zasad, co do których możesz jednocześnie chcieć, żeby stały się prawem powszechnym.

Jak widzimy jest to tylko ogólna reguła postępowania, która nie dyktuje co robić w sytuacji konfliktu interesów – to było głównym źródłem krytyki. Na potrzeby podobnych sytuacji Kant tworzy imperatyw obowiązku:

Postępuj tak, jakby zasada twojego postępowania miała się stać siłą twej woli ogólnym prawem.

Doprecyzowuje to Kantyzm z ostatnich lat życia filozofia, kiedy uważał, że moralne jest to co czynimy z obowiązku, a jeśli czynimy coś z własnej chęci to albo jest to obojętne moralnie, jeśli nie stoi w sprzeczności z naszymi obowiązkami lub jeśli tak jest – naganne.

Warto również wspomnieć że jego traktat Zum ewigen Frieden z 1795r, gdzie Kant zawarł swój projekt pokoju światowego między państwami jest jednym z najbardziej znanych projektów dotyczących pokoju w Historii.

Friedrich Nietzsche

Źródło: Wikicommons

Ostatni na naszej liście filozofów ale równie ważny Friedrich Wilhelm Nietzsche urodził się 15 października 1844 w Roecken w rodzinie luterańskiego pastora. W 1850 r. po śmierci ojca cała rodzina przenosi się do Saale, gdzie Fryderyk rozpoczyna naukę w szkole miejskiej i gimnazjum przykatedralnym.

W październiku 1864r zapisuje się na Uniwersytet w Bonn, gdzie studiuje filologię klasyczną, teologię, historię kościoła i sztukę. Po dwóch semestrach przenosi się na Uniwersytet w Lipsku, gdzie jeszcze jako student został uznanym filologiem klasycznym i współtworzył towarzystwo filologiczne. Jego pierwsze prace ukazały się w 1866r. Rok póżniej zapoznał się z filozofią Artura Shoppenhauera, która miała wpływ na dalsze pracę artysty, nawet wtedy gdy Nietzsche doszedł do konkluzji, że Shoppenhauer się mylił. Po odbyciu służby wojskowej został profesorem filologii klasycznej na Uniwersytecie w Bazylei. Tam właśnie złożył podanie o anulowanie obywatelstwa pruskiego.

W latach 1869 – 1876r przyjaźnił się z kompozytorem Richardem Wgnerem. Połączyło ich zamiłowanie do muzyki klasycznej i filozofii Shoppenhauera.

W tym okresie Nietzsche zaczął krytykować kulturę otaczającego go świata. Niemcy po utworzeniu Cesarstwa Niemieckiego (1871) zdaniem filozofa zachłysnęły się przekonaniem o wyższości swojej kultury nad kulturą pokonanej w wojnie Francji. W 1979 r prosi o urlop zdrowotny na uczelnie, a rok później ze względu na zły stan zdrowia zmuszony jest do złożenia profesury. Następnie kilkukrotnie zmienia miejsce swojego pobytu.

W roku 1883 ukazuje się jego najważniejsza książka Tako rzecze Zaratustra. W zasadzie jest to synteza poglądów Nietzschego, który pod postacią Zaratustry naucza o wyrażonych we wcześniejszych pracach teoriach nadczłowieka (Uebermensch), śmierci Boga, czy o wiecznym powrocie. Późniejsze pracę filozofa, które były kontynuacją rozważań z Zaratustry nacechowane są już chaotyzmem, na który wpływ miała postępująca choroba autora. W 1889 następuje załamanie psychiczne filozofa i trafia on do kliniki psychiatrycznej w Bazylei a następnie w Jenie. Rok później matka zabiera go do Saale zaś po jej śmierci w 1897r jego siostra wynajmuje dom w Waimarze, gdzie Nietzsche spędza ostatnie lata życia. Fryderyk Nietzsche zmarł 25 sierpnia 1900 roku.

Filozofia Fryderyka Nietzschego przeciwstawia się filozofii akademickiej . Zdaniem samego filozofa sens ma tylko taka filozofia, którą się przeżywa. W swoich pracach wielokrotnie powracał do ukształtowanych przez siebie podstawowych zagadnień i dokonywał ich głębszej analizy.

Najpopularniejszym założeniem filozofii nihilistycznej Nietzschego jest przekonanie o śmierci Boga. Słynne zdanie z Tako rzecze Zaratustra . Nie dotyczy jednak bezpośredniej śmierci Boga. Chodzi tu bardziej o to że w skutek postępu cywilizacji nie doświadczamy już istnienia Boga tak jak to było w starożytności lub średniowieczu. Razem z tym ma miejsce upadek wszelkich metafizycznych podstaw wartości, które zawieszone są w próżni. Nie potrafimy bez nich żyć więc udajemy że nic się nie stało – tak rodzi się nasz Nihilizm. Innym ważnymi dla filozofa pojęciami są wola mocy i nadczłowiek, jednak poprzez chorobę nie zdążył ich jasno zdefiniować, co rodziło pole do szerokiej interpretacji, między innymi przez niemieckich Nazistów, którzy czerpali z tych koncepcji przy tworzeniu swojego ruchu. Oba pojęcia pojawiają się w zarysie w Zaratustrze pod postacią metafor głównego bohatera.

Jednak, żeby nie kończyć tak pesymistycznie warto powiedzieć że od Nietzschego wywodzi się jedno z najbardziej motywujących twierdzeń wszechczasów. Mianowicie to on napisał, że

Co nas nie zabije to nas wzmocni (Ludzkie i Aryludzkie – 1878 ).

Podsumowanie

Reasumując temat filozofowie i ich doktryny mogą nas inspirować i motywować. W powyższym tekście staraliśmy się przedstawić zarówno sylwetki tych kluczowych dla rozwoju filozofii postaci jak i przybliżyć nieco to czym się, jako poszukiwacze prawdy zajmowali. Jeśli zaciekawiło was ta druga część to zapraszamy do sięgnięcia po dzieła wyżej wymienionych. Nie należą one do najłatwiejszych lektur, ale na pewno skłaniają do myślenia o otaczającym nas świecie i choćby w tym kontekście mogą być inspirujący.

Post Najbardziej inspirujący ludzie świata cz. 7 pojawił się poraz pierwszy w Coworking Warszawa Praga-Północ.